به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی» از OilPrice، عراق پیش از آغاز درگیری‌های منطقه‌ای حدود ۴ میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کرد. هدف جدید به معنای افزایش تولید به دست‌کم دو برابر و در سناریوی ۱۰ میلیون بشکه‌ای، حدود ۱۵۰ درصد بالاتر از سطح پیش از جنگ است.

بغداد برای سهمیه بالاتر به سراغ عربستان رفت

مانع اصلی فقط توسعه میدان‌ها و تأسیسات تولید نیست. عراق برای فروش حجم بالاتر نفت باید محدودیت‌های تولید اوپک‌پلاس را نیز پشت سر بگذارد.

بغداد هیأتی به ریاست وزرای نفت و دارایی خود به عربستان فرستاده تا با ریاض، به‌عنوان بازیگر اصلی اوپک، درباره افزایش سهمیه تولید عراق مذاکره کند.

این مذاکرات همزمان با ارزیابی ظرفیت واقعی تولید اعضای اوپک‌پلاس انجام می‌شود. شرکت مشاوره‌ای DeGolyer and MacNaughton مأمور شده حداکثر ظرفیت پایدار تولید کشورهای عضو، از جمله عراق، را ارزیابی کند و قرار است نتایج بررسی‌ها تا پایان سپتامبر به دبیرخانه اوپک ارائه شود. این ارزیابی مبنایی برای مذاکرات مربوط به خطوط پایه تولید از سال ۲۰۲۷ خواهد بود.

عراق همزمان به دنبال دور زدن هرمز است

برنامه افزایش تولید در شرایطی مطرح شده که بحران تنگه هرمز، آسیب‌پذیری ساختار صادرات نفت عراق را آشکار کرده است. بغداد اکنون در کنار افزایش ظرفیت تولید، سه مسیر جایگزین برای صادرات را دنبال می‌کند: جیهان ترکیه، بانیاس سوریه و عقبه اردن.

خط لوله فعال عراق به جیهان در حال حاضر حدود ۱۷۰ هزار بشکه در روز نفت منتقل می‌کند. پروژه خط لوله به بانیاس نیز طبق برآورد منابع رویترز حداقل ۱۵ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت و احداث آن حدود چهار سال زمان می‌برد.

اگر بغداد همزمان موفق به افزایش ظرفیت تولید، گرفتن سهمیه بالاتر از اوپک‌پلاس و ایجاد مسیرهای صادراتی مستقل از هرمز شود، ساختار صنعت نفت عراق طی نیمه نخست دهه آینده تغییر محسوسی خواهد کرد. چالش نخست اما همین مذاکرات سهمیه است؛ زیرا افزایش خط پایه عراق مستقیماً بر نحوه تقسیم تولید میان سایر اعضای اوپک‌پلاس اثر می‌گذارد.