به گزارش سرویس بازارهای جهانی «فراز انرژی»، به نقل از شانا بازار پلی‌اتیلن (PE) و پلی‌پروپیلن (PP) هند در ماه‌های اخیر یکی از چشمگیرترین نمونه‌های اثرگذاری عوامل لجستیکی بر تجارت جهانی پلیمر بوده است. بر اساس ارزیابی‌های مطرح‌شده در پادکست تخصصی ICIS، زمان تحویل محموله‌های وارداتی که پیش‌تر در حدود یک ماه بود، اکنون به ۶۰ تا ۹۰ روز افزایش یافته و هزینه حمل در برخی مسیرها ۶ تا ۸ برابر شده است.

زمان تحویل سه‌برابر شد؛ برنامه‌ریزی موجودی دشوارتر

در شرایط عادی، تأمین‌کنندگان منطقه‌ای محموله‌های پلیمر را در مدت حدود یک ماه پس از ثبت سفارش به بازار هند تحویل می‌دادند. تغییر شرایط حمل‌ونقل این زمان را برای بسیاری از محموله‌ها به محدوده ۶۰ تا ۹۰ روز رسانده است.

افزایش زمان تحویل، پیش‌بینی موجودی و برنامه‌ریزی خرید را برای مصرف‌کنندگان پیچیده‌تر کرده؛ به‌ویژه برای خریدارانی که هم‌زمان چند محموله را در مراحل مختلف حمل دارند و باید میان خرید جدید و انتظار برای رسیدن محموله‌های قبلی تصمیم بگیرند. این وضعیت در آستانه سپتامبر—دوره‌ای که تقاضای پلیمر در هند معمولاً افزایش می‌یابد—اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

جهش هزینه حمل؛ مزیت قیمت مبدأ کاهش یافت

هزینه حمل محموله‌های پلیمر از خاورمیانه به هند در برخی موارد به ۶ تا ۸ برابر سطح پیش از تحولات اخیر رسیده است. این جهش هزینه‌ای به معنای تغییر در محاسبات اقتصادی خرید است؛ محموله‌ای که قیمت اولیه پایین‌تری دارد، لزوماً ارزان‌ترین گزینه نهایی نخواهد بود اگر هزینه حمل آن به‌شدت افزایش یافته باشد.

در نتیجه، خریداران هنگام مقایسه منابع مختلف تأمین، مجموعه‌ای از عوامل را به‌صورت هم‌زمان بررسی می‌کنند: قیمت محصول در مبدأ، کرایه حمل، زمان تحویل و قابلیت اطمینان.

بلاتکلیفی محموله‌های معوق از ماه‌های مه تا ژوئیه

یکی از چالش‌های کوتاه‌مدت بازار هند، وضعیت محموله‌هایی است که طی ماه‌های مه، ژوئن و ژوئیه خریداری شده‌اند اما بخشی از آن‌ها هنوز به مقصد نرسیده‌اند. این وضعیت تصویر دقیق موجودی را برای خریداران مبهم کرده است؛ بخشی از کالا در انبار، بخشی در مسیر و بخشی دیگر در نوبت تأمین نیازهای آینده قرار دارد.

ورود هم‌زمان حجم بالایی از محموله‌های معوق می‌تواند عرضه در دسترس را به‌طور موقت افزایش دهد و بر انتظارات قیمتی بازار اثر بگذارد. از سوی دیگر، ادامه تأخیرها خریداران را به سمت تأمین نیازهای فوری از منابع جایگزین سوق می‌دهد.

اولویت خریداران از قیمت به قابلیت اطمینان تغییر کرد

یکی از محوری‌ترین تحولات بازار، افزایش اهمیت قابلیت اطمینان تأمین در کنار قیمت است. در شرایطی که زمان تحویل برخی مسیرها به ۶۰ تا ۹۰ روز رسیده، تأمین‌کننده‌ای که زمان تحویل قابل پیش‌بینی‌تری ارائه می‌دهد برای خریدار جذابیت بیشتری دارد.

این تغییر رویکرد، بازار پلیمر هند را به سمت تنوع‌بخشی بیشتر منابع هدایت کرده است. خریداران به‌جای وابستگی شدید به یک مسیر یا یک منطقه، از چند مسیر و چند منبع بهره می‌گیرند تا در صورت اختلال، گزینه‌های جایگزین در اختیار داشته باشند.

چین و جنوب شرق آسیا؛ منابع جدید PP در هند

در بازار پلی‌پروپیلن، تغییر مسیرهای تجاری موجب افزایش توجه به منابع عرضه از چین و جنوب شرق آسیا شده است. افزایش واردات از این مناطق بخشی از نگرانی‌های مربوط به محدودیت عرضه PP در هند را کاهش داده است.

با این حال، وضعیت خوراک پروپیلن همچنان یکی از متغیرهای مهم در ارزیابی چشم‌انداز این بازار محسوب می‌شود. تغییر در میزان دسترسی یا هزینه پروپیلن می‌تواند بر هزینه تولید و در نهایت شرایط قیمت‌گذاری PP اثرگذار باشد.

محموله‌های آمریکا و جنوب شرق آسیا برای PE وارد ترکیب شدند

در بازار پلی‌اتیلن، خریداران هندی در حال بررسی منابع بیشتری برای تأمین هستند. محموله‌های عرضه‌شده از آمریکا و جنوب شرق آسیا از جمله گزینه‌هایی هستند که مورد توجه قرار گرفته‌اند.

تنوع‌بخشی به منابع تأمین یک راهکار بدون هزینه نیست؛ فاصله بیشتر این منابع از بازار هند به معنای افزایش زمان حمل و در برخی موارد هزینه بالاتر است. با این حال، افزایش تعداد گزینه‌های قابل دسترس ریسک وابستگی به یک مسیر خاص را کاهش می‌دهد.

سنگاپور و پورت کلانگ؛ مراکز توزیع منطقه‌ای پلیمر

برخی تولیدکنندگان و تأمین‌کنندگان در واکنش به این شرایط، مدل‌های جدیدی از توزیع را آزمایش می‌کنند. انتقال بخشی از محصولات به مراکز تجاری در سنگاپور و پورت کلانگ مالزی یکی از این رویکردهاست؛ در این مدل، محصولات ابتدا در مراکز منطقه‌ای مستقر شده و سپس بر اساس نیاز به بازارهای مقصد ارسال می‌شوند.

این رویکرد زمان پاسخگویی به تقاضا را بهبود می‌دهد، اما هزینه‌های نگهداری و توزیع موجودی را نیز برای تأمین‌کنندگان افزایش می‌دهد.

خریدهای کوتاه‌مدت جای انباشت موجودی را گرفت

بسیاری از خریداران و واحدهای تبدیل‌کننده در شرایط فعلی تمایل چندانی به نگهداری موجودی‌های بلندمدت ندارند. نوسان قیمت و عدم‌قطعیت درباره زمان ورود محموله‌های در راه، خریدهای کوتاه‌مدت و متناسب با نیاز فعلی را به رویکرد غالب تبدیل کرده است.

این رویکرد ریسک نگهداری موجودی گران‌قیمت را کاهش می‌دهد، اما وابستگی به شرایط روز بازار و وضعیت حمل‌ونقل را افزایش می‌دهد. در چنین شرایطی، توانایی رصد لحظه‌ای بازار و اطلاع دقیق از وضعیت محموله‌های در مسیر اهمیت حیاتی پیدا می‌کند.

چشم‌انداز میان‌مدت؛ نوسان تداوم دارد

بازار PE و PP هند در ماه‌های اخیر نشان داد که تحولات لجستیکی می‌توانند به اندازه عوامل بنیادی عرضه و تقاضا بر رفتار بازار اثرگذار باشند. افزایش زمان تحویل به ۶۰ تا ۹۰ روز، جهش هزینه حمل تا ۸ برابر و تأخیر در ورود محموله‌های ماه‌های مه تا ژوئیه، الگوی خرید را تغییر داده و منابع جدیدی از چین، جنوب شرق آسیا و آمریکا را وارد معادله تأمین کرده است. تا زمانی که شرایط حمل‌ونقل به وضعیت باثبات‌تری بازنگردد، هزینه و زمان لجستیک در کنار شاخص‌های بنیادی، از متغیرهای اصلی تصمیم‌های خرید در این بازار باقی خواهند ماند.