به گزارش «فراز انرژی»، با پایان این قرارداد، نگاه‌ها به مذاکرات احتمالی تهران و آنکارا برای تمدید همکاری یا انعقاد توافقی جدید دوخته شده است. تاکنون هیچ‌یک از دو طرف به‌صورت رسمی از نهایی شدن قرارداد جدید یا توقف صادرات گاز خبر نداده‌اند.

پایان قرارداد به معنای توقف صادرات نیست

اتمام دوره اعتبار قرارداد، لزوماً به معنای قطع صادرات گاز نیست. در صورت توافق طرفین، امکان ادامه صادرات در قالب تمدید قرارداد فعلی یا امضای توافقی جدید وجود دارد. از این رو، وضعیت صادرات گاز ایران به ترکیه در روزها و هفته‌های آینده به نتیجه مذاکرات میان دو کشور وابسته خواهد بود.

ترکیه با گزینه‌های بیشتری وارد مذاکره می‌شود

ترکیه طی سال‌های اخیر سیاست متنوع‌سازی منابع تأمین انرژی را با سرعت بیشتری دنبال کرده است. توسعه ظرفیت واردات LNG، افزایش توان پایانه‌های شناور دریافت گاز طبیعی مایع (FSRU) و ادامه واردات گاز از کشورهایی مانند روسیه و جمهوری آذربایجان، وابستگی این کشور به یک تأمین‌کننده واحد را کاهش داده است.

همین موضوع باعث شده است آنکارا در مذاکرات احتمالی برای قرارداد جدید، از قدرت چانه‌زنی بیشتری نسبت به سال‌های گذشته برخوردار باشد.

 

اهمیت بازار ترکیه برای ایران

ترکیه یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین مشتریان گاز طبیعی ایران محسوب می‌شود. از دست رفتن این بازار، تنها به کاهش درآمدهای ارزی محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند جایگاه ایران را در بازار منطقه‌ای گاز نیز تحت تأثیر قرار دهد؛ بازاری که رقابت میان صادرکنندگان برای حفظ سهم آن در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

در مقابل، تمدید قرارداد یا دستیابی به توافقی جدید می‌تواند تداوم حضور ایران در یکی از مهم‌ترین بازارهای صادراتی گاز را تضمین کند.

اکنون باید دید تهران و آنکارا پس از پایان رسمی قرارداد ۲۵ ساله، چه مدلی را برای ادامه همکاری‌های گازی خود انتخاب خواهند کرد.