به گزارش «فراز انرژی»، حسین افشین با انتقاد از ساختارهای معیوب در حکمرانی انرژی گفته است گاهی یک قرارداد مهار گازهای مشعل تا پنج سال بر سر جزئیاتی مانند مدت تعهدات معطل می‌ماند، در حالی که هزینه سنگین عدم‌النفع این تأخیرها نادیده گرفته می‌شود.

این انتقاد در حالی مطرح شده که محسن محمدپور از مرداد ۱۴۰۴ با حکم وزیر نفت به ریاست «کارگروه جمع‌آوری گازهای مشعل» منصوب شده بود؛ کارگروهی که مأموریت آن دقیقاً سیاست‌گذاری، تسریع پروژه‌ها، رفع موانع سرمایه‌گذاران، نظارت بر قراردادها و پیگیری مشکلات اجرایی طرح‌های جمع‌آوری فلر تعیین شده است.

در حکم محمدپور همچنین بر نظارت بر مزایده‌ها و قراردادهای فروش گازهای مشعل، پیگیری طرح‌های در حال اجرا و ارائه گزارش ماهانه به وزیر نفت تأکید شده بود.

با وجود انتقاد تازه معاون رئیس‌جمهور از طولانی‌شدن فرآیندهای اجرایی در همین حوزه، محمدپور در ۲۱ مهر ۱۴۰۵ به‌عنوان سرپرست «شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی» معرفی و جایگزین محمد کرمانی شد.

همزمان، آخرین گزارش‌های نظارتی نیز نشان می‌دهد پرونده فلرینگ همچنان فاصله محسوسی با اهداف تعیین‌شده دارد؛ دیوان محاسبات پیش‌تر متوسط هدررفت گازهای مشعل را در شش‌ماهه نخست ۱۴۰۴ حدود ۵۶.۲ میلیون مترمکعب در روز اعلام کرده بود.

با کنار هم قرار دادن این تحولات، اکنون این پرسش مطرح است که ارزیابی وزارت نفت از عملکرد کارگروه جمع‌آوری گازهای مشعل چه بوده و مسئولیت تأخیرهایی که معاون رئیس‌جمهور از آنها انتقاد کرده، متوجه کدام بخش‌های اجرایی است؛ به‌ویژه آنکه رئیس این کارگروه در ادامه تغییرات مدیریتی، مسئولیت تازه‌ای در یکی از مهم‌ترین شرکت‌های پژوهشی صنعت پتروشیمی دریافت کرده است.