‏ممکن است هر کدام از این پرونده ها منشأ حقوقی و اداری متفاوتی داشته باشند، اما یک پرسش مشترک را پیش روی سیاست گذاران قرار می دهند؛ چرا مهم ترین بنگاه اقتصادی کشور، به جای آنکه تمام ظرفیت مدیریتی خود را صرف افزایش تولید، توسعه میادین و حفظ سهم ایران از بازار جهانی کند، بارها درگیر تعارض های درون ساختار حکمرانی می شود؟
‏شرکت ملی نفت، مهم ترین ابزار خلق ثروت و درآمد ارزی کشور است. هر عاملی که تمرکز این شرکت را از مأموریت اصلی اش دور کند، فقط یک مسئله اداری نیست؛ هزینه ای است که در نهایت اقتصاد ایران آن را پرداخت می کند.