به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی» از Energy News Beat، برآورد Goldman Sachs نشان می‌دهد مصرف برق مراکز داده آمریکا از حدود ۳۱ گیگاوات در سال ۲۰۲۵ به ۶۶ گیگاوات در سال ۲۰۲۷ خواهد رسید. McKinsey نیز تقاضای این بخش در سال ۲۰۳۰ را نزدیک به ۱۲۱ گیگاوات برآورد کرده است.

شبکه برق آمریکا توان پاسخ‌گویی سریع به این رشد را ندارد و اتصال پروژه‌های بزرگ در برخی مناطق چند سال طول می‌کشد. شرکت‌های فناوری برای عبور از صف اتصال به شبکه، به احداث نیروگاه در محل مراکز داده یا استفاده از مدل «پشت کنتور» روی آورده‌اند.

مدل پشت کنتور چیست؟

در مدل Behind the Meter یا BTM، نیروگاه در محل مصرف یا نزدیک آن ساخته می‌شود و برق را براساس یک قرارداد خصوصی مستقیماً به مرکز داده تحویل می‌دهد.

این پروژه‌ها به خطوط انتقال عمومی وابستگی کمتری دارند و می‌توانند همراه با مرکز داده طراحی، مجوزدهی و راه‌اندازی شوند. شرکت‌هایی که به منابع گاز، خطوط لوله، توربین، تجهیزات حفاری و زیرساخت‌های خنک‌کننده دسترسی دارند، اکنون امکان حضور مستقیم در این بازار را پیدا کرده‌اند.

قرارداد ۲.۶۷ گیگاواتی Chevron با Microsoft

پروژه Kilby یکی از بزرگ‌ترین نمونه‌های این تغییر است. شرکت Energy Forge One وابسته به Chevron، قراردادی ۲۰ ساله از نوع خرید تضمینی و Take-or-Pay با Microsoft برای تأمین ۲.۶۷ گیگاوات برق پایدار امضا کرده است.

این ظرفیت قرار است در یک مجموعه مرکز داده در غرب تگزاس ایجاد شود. تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری برای اواخر سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده و نخستین برق پروژه باید در سال ۲۰۲۸ تحویل شود.

Chevron بازده پروژه را در محدوده میانی ۱۰ تا ۲۰ درصد پیش‌بینی کرده است. درآمد نیروگاه نیز به‌جای قیمت نفت و گاز، به قرارداد بلندمدت فروش برق وابسته خواهد بود.

این شرکت قصد دارد مدل مشابهی را در مناطق غرب میانه، کوهستانی و ساحل خلیج آمریکا توسعه دهد.

ورود برق Williams به مرکز داده Meta

شرکت Williams نخستین مرحله پروژه Socrates در نیو آلبانی اوهایو را برای مرکز داده Meta وارد مدار کرده است. فاز نخست حدود ۲۰۰ مگاوات برق تحویل می‌دهد و ظرفیت بخش‌های شمالی و جنوبی پروژه درمجموع به ۵۵۶ مگاوات خواهد رسید.

فروش برق این مجموعه با قراردادی ۱۰ ساله و عمدتاً دارای قیمت ثابت انجام می‌شود.

Williams برای تأمین مالی پروژه‌های تولید برق، یک شرکت مشترک ۵.۳۴ میلیارد دلاری با Blackstone تشکیل داده است. این ساختار ۴.۴ میلیارد دلار از منابع لازم برای تأمین ۴۹ درصد هزینه توسعه پنج پروژه را فراهم می‌کند.

این شرکت پیش‌بینی کرده سکوی تولید برق آن تا سال ۲۰۲۹ حدود ۱.۴ میلیارد دلار سود عملیاتی تعدیل‌شده سالانه ایجاد کند.

فروش گاز بدون سرمایه‌گذاری نیروگاهی

EQT مسیر کم‌هزینه‌تری انتخاب کرده است. این تولیدکننده گاز یک قرارداد ۱۰ ساله برای تحویل روزانه ۳۲۵ هزار دکاترم گاز به نیروگاه ۲ گیگاواتی Shay Energy Center در ویرجینیای غربی امضا کرده است.

قیمت این قرارداد به بازار برق PJM متصل شده و از شاخص محلی گاز تبعیت نمی‌کند. EQT بدون سرمایه‌گذاری در ساخت نیروگاه، گاز تولیدی خود را با قیمت مرتبط با بازار برق به فروش می‌رساند.

این الگو به تولیدکنندگان گاز اجازه می‌دهد از رشد تقاضای مراکز داده درآمد کسب کنند، بی‌آنکه هزینه مالکیت و بهره‌برداری از نیروگاه را برعهده بگیرند.

رشد ۸۰ درصدی درآمد دیتاسنتری SLB

درآمد بخش راهکارهای مراکز داده SLB طی سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل ۸۰ درصد و در مقایسه با فصل قبل ۳۳ درصد افزایش یافت.

SLB انتظار دارد نرخ سالانه درآمد این بخش تا پایان سال ۲۰۲۶ از یک میلیارد دلار و تا پایان سال ۲۰۲۷ از ۲ میلیارد دلار عبور کند. این شرکت برای مشارکت در احداث زیرساخت مرکز داده یک‌گیگاواتی Meta در آلبرتا نیز انتخاب شده است.

SLB از آوریل ۲۰۲۴ تاکنون بیش از ۱.۳ گیگاوات زیرساخت ماژولار تحویل داده و پیش‌بینی می‌کند این رقم در سال جاری از ۲ گیگاوات عبور کند.

سفارش‌های ۴.۲ میلیارد دلاری Baker Hughes

Baker Hughes از سال ۲۰۲۵ تاکنون ۴.۲ میلیارد دلار سفارش مرتبط با مراکز داده دریافت کرده که ۳.۲ میلیارد دلار آن تنها در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ ثبت شده است.

سفارش‌های بخش سیستم‌های برق این شرکت در سه‌ماهه دوم به ۲.۶ میلیارد دلار و ظرفیت تجهیزات فروخته‌شده به ۲.۷ گیگاوات رسید.

حدود ۶۰ درصد درآمد Baker Hughes اکنون از بازارهای زیرساختی و صنعتی خارج از خدمات سنتی بالادستی نفت و گاز تأمین می‌شود. درآمدزایی این شرکت از فروش توربین، سامانه‌های تولید برق و تجهیزات حرارتی، زودتر از شرکت‌هایی آغاز می‌شود که خود مالک نیروگاه‌های مراکز داده هستند.

تحلیل «فراز انرژی»

رشد هوش مصنوعی برای صنعت نفت و گاز فقط به معنای افزایش تقاضای گاز نیست. زنجیره درآمدی تازه‌ای از فروش سوخت تا تولید برق، خنک‌سازی، تجهیزات ماژولار و قراردادهای بلندمدت ایجاد شده است.

تولیدکنندگان گاز می‌توانند محصولات خود را با قیمت‌های مرتبط با بازار برق بفروشند و شرکت‌های خدمات نفتی نیز از توان مهندسی و تجهیزات موجود برای ورود به زیرساخت مراکز داده استفاده کنند.

ریسک اصلی در زمان‌بندی پروژه‌هاست. کمبود توربین، فرایند دریافت مجوزهای زیست‌محیطی و مخالفت جوامع محلی می‌تواند راه‌اندازی نیروگاه‌ها را به تعویق بیندازد. قراردادهای بلندمدت زمانی به جریان نقد تبدیل می‌شوند که نیروگاه و مرکز داده مطابق برنامه وارد مدار شوند.