به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی»، مؤسسه Kpler در تازه‌ترین ارزیابی خود اعلام کرد تمرکز بازار نفت پس از آسیب‌دیدن خط لوله شرق‌ـ‌غرب عربستان از میزان خسارت فنی این زیرساخت، به نحوه مدیریت صادرات نفت این کشور منتقل شده است.

این خط لوله که با نام «پترو‌لاین» نیز شناخته می‌شود، نفت میدان‌های شرق عربستان را به بندر ینبع در ساحل دریای سرخ منتقل می‌کند و به ریاض اجازه می‌دهد بخشی از صادرات خود را بدون عبور از تنگه هرمز انجام دهد.

بازگشت پترو‌لاین با نیمی از ظرفیت پیشین

سناریوی پایه Kpler بر این فرض استوار است که تعمیر خط لوله شرق‌ـ‌غرب ممکن است تا شش هفته زمان ببرد. انتظار می‌رود پترو‌لاین پس از انجام تعمیرات، فعالیت خود را با حدود ۵۰ درصد ظرفیت انتقال پیش از حمله از سر بگیرد.

تحقق این سناریو می‌تواند صادرات نفت عربستان از بندر ینبع را بین ۲.۵ تا ۲.۷ میلیون بشکه در روز کاهش دهد. در این صورت، بخشی از محموله‌هایی که پیش‌تر از دریای سرخ صادر می‌شدند باید دوباره به پایانه‌های شرقی عربستان منتقل شوند.

انتقال ۳ میلیون بشکه نفت به رأس تنوره

براساس ارزیابی Kpler، عربستان از ظرفیت نفتکش کافی برای تغییر مسیر حدود ۳ میلیون بشکه در روز نفت به پایانه رأس تنوره برخوردار است؛ با این حال اجرای این برنامه به حدود ۲۵ ابرنفتکش شاتل اضافی در هر ماه نیاز خواهد داشت.

این نفتکش‌ها باید نفت را از پایانه‌های خلیج فارس دریافت و از تنگه هرمز عبور دهند. افزایش تعداد سفرها می‌تواند تقاضا برای ابرنفتکش‌های VLCC، هزینه حمل و نیاز به پوشش بیمه‌ای در آب‌های پرریسک منطقه را بالا ببرد.

وابستگی دوباره صادرات عربستان به هرمز

Kpler محدودیت اصلی این جابه‌جایی را فنی یا مربوط به تعداد نفتکش‌ها نمی‌داند. چالش اصلی، افزایش مواجهه صادرات عربستان با ریسک‌های ژئوپلیتیک خلیج فارس و تنگه هرمز است.

خط لوله شرق‌ـ‌غرب برای کاهش وابستگی عربستان به هرمز طراحی شده بود. افت ظرفیت آن اکنون جهت صادرات نفت این کشور را دوباره به سمت شرق برمی‌گرداند؛ درست در شرایطی که امنیت کشتیرانی و استمرار عبور نفتکش‌ها از تنگه همچنان با ابهام روبه‌رو است.

افزایش اتکای عربستان به پایانه‌های خلیج فارس می‌تواند از اختلاف قیمت نفت دبی نسبت به سایر شاخص‌ها حمایت کند؛ هرچند به ارزیابی Kpler، نوسان‌های شدید اولیه بازار ممکن است به‌تدریج تعدیل شود.

تحلیل «فراز انرژی»

عربستان از نظر ظرفیت بندری و ناوگان می‌تواند بخشی از کاهش صادرات ینبع را جبران کند، اما این جایگزینی ریسک را حذف نمی‌کند؛ فقط محل آن را از خط لوله زمینی به تنگه هرمز منتقل می‌سازد.

در سناریوی Kpler، بازگشت پترو‌لاین با ۵۰ درصد ظرفیت نیز برای احیای کامل صادرات دریای سرخ کافی نیست. بنابراین حتی پس از آغاز دوباره فعالیت خط لوله، رأس تنوره و هرمز برای چند هفته یا بیشتر سهم بالاتری در صادرات نفت عربستان خواهند داشت. این تغییر مسیر می‌تواند کرایه نفتکش‌ها و قیمت نفت‌های شاخص خاورمیانه را در سطوح بالاتر نگه دارد.