چرا توسعه «شبندر» در دوره احمد هاشمی از نفس افتاد؟

به گزارش سرویس «کدال‌خوان» فراز انرژی، پالایش نفت بندرعباس در سال ۱۴۰۴ درآمد عملیاتی خود را از ۴۴۲.۵ همت به ۶۵۴.۵ همت افزایش داد. سود عملیاتی شرکت نیز از ۲۴.۱ همت به ۹۹.۵ همت و سود خالص آن از ۲۰.۹ همت به ۸۷.۱ همت رسید. سود هر سهم نیز با جهش ۳۱۷ درصدی از ۲,۲۷۸ ریال به ۹,۵۰۸ ریال افزایش یافت.

با وجود این، رشد سودآوری شبندر بدون افزایش تولید و فروش حاصل شده است. حجم تولید شرکت از ۱۱۶.۷۸ میلیون بشکه در سال ۱۴۰۳ به ۱۱۶.۶۷ میلیون بشکه و حجم فروش نیز از ۱۸.۵۹ میلیارد لیتر به ۱۸.۵۵ میلیارد لیتر کاهش یافته است.

ترازنامه‌ای قوی‌تر و کاهش بدهی‌های مالی

بررسی ترازنامه تلفیقی نشان می‌دهد جمع دارایی‌های گروه به حدود ۱۹۱ همت و حقوق صاحبان سهام به ۱۳۹ همت رسیده است. همچنین مانده تسهیلات مالی از حدود ۶.۸ همت در پایان سال ۱۴۰۳ به ۳.۲ همت در پایان سال ۱۴۰۴ کاهش یافته که نشان‌دهنده بهبود ساختار مالی شرکت است.

از سوی دیگر، موجودی مواد و کالا با رشد حدود ۴۱ درصدی به بیش از ۳۸ همت رسیده و وجه نقد شرکت نیز به حدود ۸.۳ همت رسیده است.

بیش از ۵۰ همت جریان نقد و بازپرداخت ۱۰.۷ همت تسهیلات

شبندر طی سال ۱۴۰۴ بیش از ۵۰ همت جریان نقد حاصل از فعالیت‌های عملیاتی ایجاد کرد. شرکت در این مدت ۷.۱ همت تسهیلات جدید دریافت کرد اما همزمان ۱۰.۷ همت از اصل تسهیلات قبلی را بازپرداخت و حدود ۱.۸ همت نیز بابت هزینه‌های مالی پرداخت کرد.

همچنین تعداد کارکنان گروه از ۴ هزار و ۱۱۳ نفر به ۴ هزار و ۵۲۳ نفر افزایش یافت که بیانگر رشد حدود ۱۰ درصدی نیروی انسانی است.

سودآوری بدون رشد مقداری تولید

بررسی شاخص‌های عملیاتی نشان می‌دهد جهش سودآوری شبندر بدون افزایش حجم تولید و فروش حاصل شده است. در حالی که حجم تولید با افت جزئی به ۱۱۶.۶۷ میلیون بشکه و حجم فروش به ۱۸.۵۵ میلیارد لیتر رسیده، درآمد عملیاتی و سودآوری شرکت رشد چشمگیری را تجربه کرده‌اند.

بیشتر بخوانید: در مجمع «شرکت پالایش نفت بندرعباس» چه گذشت؟

۱۱۳ همت پروژه در انتظار تکمیل

با وجود ثبت سود خالص ۸۷ همتی و ایجاد جریان نقد قابل توجه، بررسی طرح‌های توسعه‌ای تصویر متفاوتی را ترسیم می‌کند.

برآورد مخارج تکمیل دارایی‌های در جریان ساخت شرکت از ۱۱۳ همت فراتر می‌رود، اما تنها پروژه ارتقای کیفیت فرآورده‌های سنگین با محوریت واحد کک‌سازی فرایندی توانسته پیشرفت محسوسی داشته باشد و از ۱۳.۳۵ درصد به ۲۲.۵۵ درصد برسد.

در مقابل، پروژه واحدهای جانبی کک‌سازی از ۵ درصد به ۴.۲۴ درصد کاهش یافته و پروژه نوسازی سیستم کنترل DCS نیز از ۶۸ درصد به ۶۷.۸۸ درصد رسیده است.

پروژه خطوط انتقال محصولات به بازوی بارگیری اسکله طی یک سال تنها از ۹۴ درصد به ۹۴.۳ درصد پیشرفت کرده و پروژه روشنایی پیرامون پالایشگاه نیز از ۷۶ درصد به ۷۷ درصد رسیده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد رکود پروژه‌ها صرفاً محدود به طرح‌های بزرگ نیست.

پرسشی که سهامداران باید از احمد هاشمی بپرسند

این پرسش‌ها در حالی مطرح می‌شود که همزمان طی ماه‌های اخیر برخی گزارش‌ها و ادعاها درباره نحوه انتصاب احمد هاشمی به مدیرعاملی پالایش نفت بندرعباس نیز در فضای رسانه‌ای منتشر شده است. صرف‌نظر از صحت و سقم این مباحث، صورت‌های مالی و گزارش پیشرفت پروژه‌ها به تنهایی این سؤال را پیش روی سهامداران قرار می‌دهد که در شرایط ثبت سود خالص ۸۷ همتی و ایجاد بیش از ۵۰ همت جریان نقد عملیاتی، چرا بخش مهمی از پروژه‌هایی که تکمیل آنها بیش از ۱۱۳ همت سرمایه نیاز دارد، با رکود، توقف یا حتی عقبگرد مواجه شده‌اند؟