
به گزارش فرازانرژی: سطح حمایتی ۷۰ دلار در برابر فشارهای فروش مقاومت کرده، اما بازار هنوز نتوانسته از مقاومت کلیدی ۹۰ دلار عبور کند. این تقاطع تکنیکال، همزمان با یکسری عوامل بنیادی از جمله ادامه تحولات خاورمیانه، سیاست گذاری اوپک پلاس و چشم انداز تقاضای جهانی، یکی از پیچیده ترین معادلات بازار انرژی و قیمت نفت در ماه های اخیر را شکل داده است.
از منظر تکنیکال، قیمت نفت برنت اکنون در یک کانال رنج با مرز پایینی قوی در ۷۰ دلار و سقف مقاومتی ۹۰ دلار محاصره شده است. تحلیلگران فنی معتقدند تا زمانی که این مقاومت شکسته نشود، بازار در یک فاز انتظار باقی خواهد ماند.
اما اگر خریداران بتوانند قیمت را با قدرت از سطح ۹۰ دلار عبور دهند، هدف بعدی محدوده ۹۸ دلار خواهد بود و در ادامه، سطح روانی ۱۰۰ دلار و پس از آن هدف بلندمدت تر ۱۱۵ دلار مطرح میشود.
در سناریوی مخالف، شکست سطح ۷۰ دلار میتواند موجی از فروش الگوریتمی و خروج سرمایه گذاران از بازار را به راه بیندازد و قیمت را به محدوده های پایین تر در ناحیه ۶۲ تا ۶۵ دلار سوق دهد.

تنش های خاورمیانه، بهویژه ادامه حملات نظامی آمریکا به ایران، یکی از اصلی ترین متغیرهای صعودی قیمت نفت در شرایط کنونی به شمار میرود. ایران به عنوان یکی از تولیدکنندگان بزرگ نفت خاورمیانه، با سهمی قابل توجه در عرضه جهانی، در کانون این تحولات قرار دارد.
هر گونه اختلال در صادرات نفت ایران یا تهدید امنیت مسیرهای دریایی، بهخصوص تنگه هرمز که بیش از ۲۰ درصد از تجارت جهانی نفت از آن میگذرد، میتواند پریمیوم ریسک ژئوپلیتیک را به شکل معناداری افزایش دهد.
در عین حال، تداوم درگیری ها معمولاً با افزایش قیمت نفت همراه است، اما اگر این بحران به یک « شرایط عادی جدید» تبدیل شود، بازار ممکن است به تدریج ریسک را در قیمت گذاری کاهش دهد.
اوپک پلاس همچنان اصلی ترین اهرم مدیریت عرضه در بازار نفت است. تصمیمات اخیر این ائتلاف برای تمدید یا تعمیق کاهش تولید، مستقیماً بر تعادل عرضه و تقاضا اثر میگذارد.
چنانچه اوپک پلاس کاهش های تولید را تمدید کند یا محدودیت های جدیدی اعمال نماید، احتمال شکست مقاومت ۹۰ دلاری بالاتر میرود. اما اگر برخی اعضا، به ویژه عربستان سعودی، تمایل به بازگشت تدریجی ظرفیت تولید داشته باشند، عرضه افزایش یافته میتواند نیرویی رو به پایین بر قیمت ها وارد کند.
همچنین احتمال میرود که برخی اعضای خارج از ائتلاف مانند آمریکا با افزایش تولید نفت شیل، بخشی از کاهش عرضه اوپک را جبران کنند، چیزی که در چند سال اخیر بارها این معادله را پیچیده تر کرده است.
سیاست های پولی فدرال رزرو آمریکا به طور غیرمستقیم اما موثر بر بازار نفت تاثیر میگذارد. نرخ بهره بالاتر معمولاً موجب تقویت دلار میشود که به نوبه خود، با توجه به اینکه نفت به دلار قیمت گذاری میشود، تقاضا را از سوی خریداران غیر دلاری کاهش میدهد.
در شرایط کنونی، اگر فدرال رزرو مسیر کاهش نرخ بهره را در پیش بگیرد، هم دلار تضعیف میشود و هم فعالیت های اقتصادی افزایش مییابد که هر دو برای قیمت نفت صعودی محسوب میشوند.
برعکس، تداوم سیاست انقباضی یا احتیاط فدرال رزرو در کاهش نرخ بهره، میتواند بر سرعت رشد اقتصادی تاثیر بگذارد و تقاضای نفت را محدود کند.
رشد اقتصاد جهانی، به ویژه در چین و هند به عنوان دو موتور اصلی رشد تقاضای نفت، نقش محوری در معادله قیمت دارد. کند شدن رشد اقتصادی چین در ماه های اخیر، یکی از عواملی است که فشار نزولی بر تقاضای نفت وارد کرده است.
از سوی دیگر، رشد اقتصادی هند، افزایش مصرف سوخت در جنوب شرق آسیا و بازیابی تدریجی فعالیت های صنعتی اروپا میتوانند عوامل حمایتی تقاضا باشند.
بر اساس روندهای موجود، اگر چین بسته های محرک اقتصادی قابل توجهی ارائه دهد، میتواند موج جدیدی از تقاضای نفت را به راه بیندازد که سناریوی صعود به ۹۸ دلار را تقویت کند.
بازار نفت در این لحظه در یک «تقاطع چندعاملی» قرار دارد که تحلیل آن صرفاً از منظر تکنیکال یا فاندامنتال به تنهایی کافی نیست.
از نظر تکنیکال، بازار به یک مرحله فشردگی (Consolidation) رسیده که معمولاً پیش از یک حرکت بزرگ، چه صعودی چه نزولی، دیده میشود. ماندگاری قیمت در بالای سطح ۷۰ دلار نشانه ای از تقاضای پایدار است، اما ناکامی در شکست ۹۰ دلار نشان دهنده تردید خریداران برای ورود با قدرت است.
از منظر بنیادی، وزن کشی میان عوامل صعودی (ریسک ژئوپلیتیک، انضباط اوپک، احتمال کاهش نرخ بهره) و عوامل نزولی (کاهش رشد تقاضای چین، افزایش تولید آمریکا، احتمال توافق دیپلماتیک) به گونه ای است که بازار را در حالت تعادل شکننده نگه داشته است.
تحلیلگران با دیدگاه صعودی استدلال میکنند که پریمیوم ژئوپلیتیک هنوز به طور کامل در قیمت منعکس نشده و با هر تشدید تنش در خاورمیانه، موج خرید جدیدی میتواند مقاومت ۹۰ دلار را بشکند.
تحلیلگران با دیدگاه محتاط تر اما معتقدند که بازار این ریسک ها را به خوبی قیمت گذاری کرده و در غیاب یک شوک عرضه واقعی و ملموس، شکست پایدار ۹۰ دلار دشوار خواهد بود.
بازار جهانی نفت در یکی از پیچیده ترین برهه های خود قرار دارد؛ جایی که نمودارهای تکنیکال، ریسک های ژئوپلیتیک، سیاست گذاری اوپک و متغیرهای کلان اقتصادی همزمان در حال شکل دادن به مسیر آینده قیمت هستند.
سطح ۷۰ دلار فعلاً خط دفاعی اول خریداران است و تا زمانی که این سطح نشکسته، سناریوی صعود همچنان زنده است. اما شکست قطعی مقاومت ۹۰ دلار به یک محرک بنیادی روشن اعم از تشدید بحران خاورمیانه، کاهش غیرمنتظره تولید اوپک یا داده های تقاضا از چین نیاز دارد.
آنچه مشخص است این است که بازار نفت در هفته ها و ماه های آینده احتمالاً شاهد نوسانات قابل توجه خواهد بود و سرمایه گذاران و فعالان صنعت انرژی باید با دقت بیشتری تحولات را رصد کنند.
شیراز در مسیر تغییر؛
کرمانشاه در آستانه ابقای کیانی؟
در مجمع عمومی عادی سالیانه و با مشارکت ۵۸ درصدی سهامداران تشریح شد
پتروشیمی آبادان؛ روایت بازگشت یک مجتمع صنعتی به مدار تولید
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰