به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی» به نقل از اکونومیک تایمز، سلول برنامه‌ریزی و تحلیل نفت وزارت نفت هند یا PPAC سقف جدید قیمت گاز تولیدشده از منابع موسوم به «میادین دشوار» را ۹.۸۹ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا تعیین کرده است.

سقف قبلی ۸.۹۰ دلار بود؛ بنابراین نرخ مجاز فروش این گازها حدود ۱۱.۱ درصد افزایش یافته است.

گاز میادین عمیق هند گران‌تر شد

سیاست قیمت‌گذاری هند برای گاز میادین عمیق، فوق‌عمیق و منابع دارای فشار و دمای بالا با گاز میادین قدیمی متفاوت است.

تولیدکنندگان این دسته از میادین از آزادی بیشتری در بازاریابی و قیمت‌گذاری برخوردارند، اما نمی‌توانند گاز خود را بالاتر از سقفی که دولت هر شش ماه اعلام می‌کند، بفروشند.

هدف این مدل، ایجاد انگیزه اقتصادی برای توسعه منابعی است که به دلیل عمق آب، فشار بالا و پیچیدگی‌های فنی، هزینه تولید بیشتری نسبت به میادین متعارف دارند.

بلوک KG-D6 در حوضه کریشنا-گوداوری که ریلاینس اینداستریز و BP در آن فعالیت می‌کنند، یکی از مهم‌ترین نمونه‌های تولید گاز عمیق هند است.

گاز ONGC همچنان روی ۷ دلار مهار شد

در مقابل، دولت هند سیاست متفاوتی را برای گاز تولیدشده از میادین قدیمی ONGC و Oil India دنبال می‌کند.

PPAC قیمت محاسباتی گاز APM برای اکتبر را ۱۱.۲۲ دلار به ازای هر میلیون BTU اعلام کرده، اما به دلیل وجود سقف قیمتی، نرخ واقعی قابل دریافت همچنان حداکثر ۷ دلار باقی می‌ماند.

این گاز عمدتاً به بخش‌های اولویت‌دار از جمله شبکه گاز شهری، صنعت کود و نیروگاه‌ها اختصاص می‌یابد.

هند از آوریل ۲۰۲۳ فرمول قیمت‌گذاری گاز این میادین را به ۱۰ درصد متوسط ماهانه قیمت سبد نفت خام وارداتی خود مرتبط کرد، اما برای جلوگیری از انتقال کامل نوسان قیمت نفت به مصرف‌کنندگان، کف و سقف مشخصی برای آن در نظر گرفت.

سقف گاز APM ابتدا ۶.۵۰ دلار بود، از آوریل ۲۰۲۵ به ۶.۷۵ دلار رسید و از آوریل ۲۰۲۶ روی ۷ دلار قرار گرفته است.

مشوق ۱۰ درصدی برای چاه‌های جدید

دولت هند هم‌زمان برای تشویق ONGC و Oil India به افزایش تولید از چاه‌های جدید، اجازه دریافت قیمت بالاتری را صادر کرده است.

گاز تولیدی از چاه‌های جدید این دو شرکت می‌تواند تا ۱۰ درصد پریمیوم نسبت به قیمت گاز APM دریافت کند.

با توجه به سقف ۷ دلاری فعلی، قیمت گاز چاه‌های جدید می‌تواند حداکثر به ۷.۷۰ دلار به ازای هر میلیون BTU برسد.

هدف از این امتیاز، اقتصادی‌تر کردن حفاری چاه‌های جدید و سرعت بخشیدن به ورود ذخایر تازه گازی به مدار تولید عنوان شده است.

هند میان تشویق تولید و کنترل قیمت تعادل ایجاد می‌کند

ساختار جدید قیمت‌گذاری، دو رویکرد متفاوت دولت هند را هم‌زمان نشان می‌دهد.

در میادین عمیق و پرهزینه، سقف بالاتر به تولیدکننده اجازه می‌دهد بخشی از هزینه بالاتر توسعه و تولید را بازیابی کند؛ اما در میادین قدیمی که گاز آنها مستقیماً به بخش‌هایی مانند کود، برق و گاز شهری می‌رسد، دولت همچنان سقف قیمت را محدود نگه داشته است.

این تفکیک برای هند اهمیت ویژه‌ای دارد؛ کشوری که هم به دنبال افزایش تولید داخلی گاز و کاهش وابستگی به LNG وارداتی است و هم باید مانع از انتقال شدید افزایش قیمت خوراک به بخش‌های حساس اقتصاد شود.

افزایش سقف گاز میادین دشوار به ۹.۸۹ دلار می‌تواند اقتصاد توسعه پروژه‌های فراساحلی را بهبود دهد، اما در عین حال فاصله قیمت میان گاز این منابع و گاز یارانه‌ای‌تر میادین قدیمی هند را افزایش می‌دهد.