به گزارش فراز انرژی؛ در حاشیه نمایشگاه واردات چین، فروم مشترک تجاری ایران و چین در شانگهای بستری شد تا مقام ارشد شرکت ملی صنایع پتروشیمی، دیدگاه ایران را درباره آینده همکاری های دوجانبه در این صنعت مطرح کند.

رحیمی در این نشست، راهبرد کلان صنعت پتروشیمی ایران را بر سه محور تنوع بخشی به سبد محصولات، افزایش ارزش افزوده تولیدات و تکمیل زنجیره ارزش استوار دانست و تاکید کرد که این رویکرد فرصت های جدی برای سرمایه گذاران چینی ایجاد می کند.

لجستیک و زیرساخت؛ گلوگاه اصلی تجارت دوجانبه

یکی از محورهای کلیدی مطرح شده از سوی مدیر امور بین الملل شرکت ملی صنایع پتروشیمی، توسعه زیرساخت های حمل و نقل و تجاری بود. رحیمی سرمایه گذاری مشترک در تاسیسات ذخیره سازی و توزیع محصولات پتروشیمی در خاک چین را از جمله حوزه هایی برشمرد که می تواند صادرات ایران به این بازار را تسهیل کند.

توسعه مسیرهای حمل و نقل دریایی و ریلی میان دو کشور و ارتقای ظرفیت زیرساخت های بندری ایران نیز در همین راستا از دیگر پیشنهادهای مطرح شده بود. این موضوع اهمیتی دوگانه دارد؛ هم برای افزایش حجم صادرات پتروشیمی ایران به چین و هم برای کاهش هزینه های لجستیکی که در حال حاضر یکی از چالش های جدی تجارت دوجانبه به شمار می رود.

ابزارهای مالی؛ از ریال و یوان تا بانک های مشترک

رحیمی در بخش دیگری از سخنان خود، توسعه سازوکارهای مالی را پیش شرط جدی گسترش همکاری های اقتصادی دانست. استفاده از ریال و یوان در مبادلات تجاری دو کشور، بهره گیری از ابزارهای اعتبار صادراتی و ظرفیت نهادهای مالی چین، و بررسی امکان تاسیس بانک های مشترک یا راه اندازی شعب بانک های چینی در ایران از جمله پیشنهادهایی بود که وی برای حل مشکلات تامین مالی پروژه های پتروشیمی مطرح کرد.

چرا همکاری پتروشیمی ایران و چین اهمیت دارد؟

از منظر بازار انرژی، چین بزرگ ترین واردکننده مواد پتروشیمی در جهان است و ایران با برخورداری از ذخایر گازی و نفتی گسترده، پتانسیل بالایی برای تامین خوراک و محصولات میانی این صنعت دارد. تکمیل زنجیره ارزش پتروشیمی در ایران می تواند در صورت تامین مالی و انتقال فناوری از سوی شرکت های چینی، هم ارزش صادرات ایران را افزایش دهد و هم نیاز چین به محصولات پتروشیمی با ارزش افزوده بالاتر را پوشش دهد.

پیشنهاد استفاده از ریال و یوان در مبادلات تجاری نیز در چارچوب گسترده تری از تلاش دو کشور برای کاهش وابستگی به دلار در تجارت دوجانبه قابل تفسیر است؛ روندی که در سال های اخیر در روابط اقتصادی ایران با شرکای آسیایی شتاب بیشتری گرفته است.

جمع بندی

نشست شانگهای نشان داد که ایران برای گسترش حضور پتروشیمی خود در بازار چین، رویکردی فراتر از تجارت صرف کالا در نظر دارد و به دنبال ایجاد زیرساخت های مالی، لجستیکی و سرمایه گذاری مشترک است. تحقق این چارچوب در گرو اراده طرف چینی برای ورود به قراردادهای بلندمدت و پذیرش ریسک های مرتبط با سرمایه گذاری در ایران خواهد بود.