.

عصر بی‌بازگشت تکنولوژی (Technological No-Return Era) مفهومی تأمل‌برانگیز و نسبتاً هشدارآمیز است که می‌تواند از چند زاویه بررسی شود.

ناترازی انرژی در ایران یکی از چالش‌های اساسی اقتصاد و صنعت کشور است که به دلیل رشد تقاضای انرژی بیش از عرضه، عدم سرمایه‌گذاری کافی، و ناکارآمدی در مصرف ایجاد شده است. در ادامه، راهکارهای اجرایی برای رفع این ناترازی، ارائه می‌شود. این راهکارها بر اساس منابع موجود و تحلیل‌های کارشناسی تدوین شده‌اند.

نقش نفت و صنایع پایین‌دستی (پتروشیمی، پالایش، و فرآورده‌های مرتبط) در دستیابی به رشد اقتصادی ۸ درصدی طی ۴ سال برنامه هفتم توسعه (۱۴۰۳-۱۴۰۷) بسیار حائز اهمیت است، زیرا اقتصاد ایران وابستگی مستقیم به صنعت نفت و گاز ایران دارد.

بهتر است بگوییم هدف‌گذاری رشد اقتصادی ۸ درصدی در برنامه هفتم توسعه ایران (۱۴۰۳-۱۴۰۷) با شرایط موجود هدفی ایده‌آل گرایانه است تا قابل اجرا، که با توجه به شرایط کنونی اقتصاد ایران، چالش‌های متعددی در مسیر تحقق آن وجود دارد.

همزمان با رشد مصرف متانول در کشورهای آسیای جنوب شرقی، به ویژه در چین و هند، تمرکز بازار جهانی متانول به سمت آسیا متمایل شده است.

اگر کمی قبل‌تر پول می‌گرفتند تا در شبکه‌های اجتماعی تیغشان به پر برخی افراد خاص بگیرد، حالا به برکت همان پول‌های کثیف، بدن نحیفشان را پروار کرده‌اند؛ شبکه و باند ساخته‌اند و هیچ واهمه‌ای از حمله به هیچ کسی ندارند.

شرکت‌های بزرگ پتروشیمی به سمت توسعه فناوری‌های جدید‌تر در فرآیند کراکینگ گام برداشته‌اند که یکی از این روند ها، استفاده از گرمایش الکتریکی به‌جای مشعل‌های سنتی است که در کاهش انتشار CO₂ و بهبود کنترل حرارت نقش مهمی دارد.

برای ایجاد یک میلیون تن ظرفیت در صنعت پتروشیمی حدود ۸۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری نیاز است و زمانی که ۱۲ میلیون تن ظرفیت بلااستفاده داریم یعنی ۱۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری انجام شده به حال خود رها شده است.

کاهش قیمت ارز در بازار آزاد در چند هفته اخیر عامل مهم و اثرگذار در تحرکات آتی بازارهای کالا از جمله بازار محصولات پتروشیمی اثرگذار خواهد بود، اما این تاثیر از چه کانال‌هایی به این بازار منتقل می‌شود؟