در خصوص نقشه راه بازیابی و بازگردانی سایتها و مجتمع های تولیدی ‎پتروشیمی های آسیب دیده به قبل از جنگ سوم تحمیلی؛ به روشهای «بهینه سازی سیستم ها و قابلیت اعتماد به آن»، یعنی در کوتاهترین زمان، کمترین هزینه ممکن و با مدنظر قرار دادن رضایت ذینفعان بسیار متعدد سیستم، به دور از عدم النفع ماکزیمم ممکن بازگشت سرمایه و به همراه بیشترین ارزش افزوده ایجادی ممکنه، در مورخه ۱۷ فروردین اصل گزارش را به متولیان محترم امور در ‎دولت چهاردهم ، و پس از آن بطور اجمالی در مورخه ۱۸ فروردین سال جاری در رسانه های معتبر و مطمئن منتشر نمودم، بعنوان مثال:

آنچه بر گردن ما بود گفتیم و نوشتیم و ارسال کردیم،

ضمنأ؛ در همان تاریخ یعنی ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ در گزارشم عارض شدم که طی آسیب وارد شده به پتروشیمی ها حدود ۶ میلیارد دلار بودجه جهت بازیابی اما با روشهای مندرج در گزارش مبسوطم نیاز است تا سیستمها ( به روش های گفته شده حدود ۶ ماه و به روشهای کلاسیک خطی طی ۸ تا ۱۲ ماه منطقه ویژه ‎ماهشهر و ۱۸ تا ۲۴ ماه منطقه ویژه ‎پارس جنوبی ‎عسلویه ) به حالت قبل بازگردند.

این بخش را یکی از دوستان عزیزم اضافه نموده اند:
«در نهایت چاره‌ای جز پذیرش این واقعیت باقی نمانده است که مسیر توسعه، پیشرفت و عبور از بحران‌های پیچیده اقتصادی و انرژی کشور، نه از دل مدیریت‌های صرفاً سیاسی و نگاه‌های شعاری و فلسفه‌محور، بلکه از مسیر تکیه بر مدیران توانمند، متخصص، دارای دانش فنی و رویکرد تکنوکراتیک عبور می‌کند.

تجربه سال‌های اخیر به‌روشنی نشان داده هرجا مدیریت به افراد فاقد تخصصِ مرتبط، نگاه اجرایی و توان تصمیم‌گیری حرفه‌ای سپرده شده، نتیجه چیزی جز اتلاف منابع، تعمیق بحران‌ها، افزایش ناترازی‌ها و عقب‌ماندگی در پروژه‌های کلان نبوده است.»

{پ.ن: شایسته به نظر می رسد از اصل Power Distribute که یکی از روشهای ماتریسی غیرخطی در تحلیل‌های چندمعادله چندبعدی با فاکتورهای درهم‌تنیده و شاخص‌های پیچیده با روابط نامنظم می باشد بهره‌مند شویم!

 

✍️: دکتر بابک آوند