طی روزهای گذشته فرصتی فراهم شد تا در جمع گروهی از روسای روابط عمومی‌های نفت و صنعت باشم. جمعی خوب و صمیمی که هر کسی از بودن در کنارشان لذت می‌برد.

در سال‌های اخیر، واگذاری شرکت‌های پتروشیمی تحت‌مدیریت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی (به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم) به هلدینگ‌های تخصصی‌تر، به‌ویژه هلدینگ پتروشیمی خلیج‌فارس، به یکی از موضوعات مهم سیاستگذاری اقتصادی در ایران تبدیل شده‌است.

همزمان با رشد و توسعه صنعت پتروشیمی در جهان، پلیمرها به عنوان یکی از مهم‌ترین مواد اولیه صنایع مختلف، نقشی کلیدی در توسعه صنعتی و اقتصادی کشورها ایفا می‌کنند.

بوشهر، استانی که به واسطه ذخایر عظیم نفت و گاز، یروگاه‌های اتمی و صنایع پتروشیمی، به عنوان یکی از ثروتمندترین مناطق ایران شناخته می‌شود، امروز درگیر بحرانی عمیق در سیستم درمانی خود است.

اظهارات اخیر افشین کیانی، مدیرعامل پالایشگاه گاز هویزه، مبنی بر تضمین ثبات شغلی ۱۷۰ نفر از کارکنان این پالایشگاه در آستانه سال نو و آغاز ماه مبارک رمضان، در تضاد آشکار با شایعات و اتهامات مطرح شده در خصوص اخراج کارکنان قرار دارد.

باید این سوال را بسیار واضح و با صدای بلند از خودمان بپرسیم.

توی اتوبوس سرویس پالایشگاه، توی راهروی ساختمان محل کار، توی صف نانوایی شهرک مسکونی، توی اغذیه‌فروشی بازارچه، و ده‌ها جای عمومیِ دیگر، همه و همه با تأثر و تألم از حادثه‌ی تلخِ قتل دانشجوی دانشگاه تهران می‌گویند.

صنعت پتروشیمی ایران یک صنعت ۲۴ میلیارد دلاری است که حدود ۱۳ میلیارد دلار آن صادر و مابقی در صنایع داخلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

استان بوشهر باوجود برخورداری از منابع غنی طبیعی و صنعتی، با چالش‌های متعددی چون؛ فقدان زیرساخت‌های مناسب حمل ونقل، آلاینده ها، فقدان تجهیزات آموزشی و بیمارستانی و درمان و… روبروست

همه ارکان نظام اداری کشور باید برای بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم و گره گشایی از مشکلات موجود دست در دست هم دهند و نگرانی‌ها و دغدغه‌های جامعه را کاهش و موجبات آرام بخشی شوند.