خروج رسمی امارات از OPEC را نباید صرفاً یک خبر تلقی کرد؛ این اتفاق، بیش از آنکه یک تصمیم تاکتیکی باشد، نشانهای از تغییر تدریجی در منطق همکاری نفتی در جهان است.
انسداد یا مدیریت تنگه هرمز از جنگ تحمیلی هشتساله در رسانهها مطرح بوده است و در بحرانهای بینالمللی اخیر که برای کشورمان پیشامد کرده است، نیز پیوسته تکرار شده بود تا این طرح بالاخره در جنگ رمضان به شیوه جسورانهای به اجرا درآمد و نتایج تا بدین جا امیدوارکننده بوده است.
خاطرم هست که در یکی از کتابهایم فصلی را به «روش های اجرایی سریع الاجرا » اختصاص داده بودم، یکی از دوستانم پرسید: چه نیازی به این روشها هست؟ پاسخ دادم: اینجا خاورمیانه است و مستعد هر گونه بحران در هر لحظه ، لذا خودمان را همیشه باید برای شرایط بحرانی که به منافع ملی آسیب می زند آماده کنیم.
در حالی که دیپلماسی رسانهای دونالد ترامپ با تکیه بر شبکههای اجتماعی به ابزاری برای اثرگذاری بر معادلات سیاسی و اقتصادی جهان تبدیل شده، همزمان با تشدید تنشها در تنگه هرمز، این رویکرد در قالب «جنگ روانی انرژی» تلاش دارد بازارهای جهانی نفت را مدیریت کند؛ بازاری که اکنون بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر همزمان سیگنالهای سیاسی و واقعیتهای بنیادین عرضه و تقاضا قرار دارد.
اوره یک کود شیمیایی پر مصرف است که اکثرا از گاز تولید میشود. رشد قیمت اوره در روزهای اخیر ناشی از دو مسئله است؛ اول افزایش قیمت گاز به عنوان ماده اولیه تولید این محصول و دوم افزایش قیمت ناشی از کاهش تولید و کاهش عرضه.
واکاوی فنی ایده نتانیاهو برای جایگزینی تنگه هرمز توسط بنادر سرزمین های اشغالی توسط اندیشکده نفت و انرژی
افزایش قیمت نفت و مشتقات نفتی یک اثر تورمی بر اقتصاد آمریکا ایجاد میکند و فدرال رزرو مجاب میشود تا دنبال راه حلی برای کنترل این تورم ایجاد شده ناشی از بستن تنگه هرمز توسط جمهوری اسلامی ایران به واسطه جنگ ایران و آمریکا قرار گیرد.
اگر ایران در جنگ ۱۲ روزه از تنگه هرمز استفاده میکرد؛ این کارت استراتژیک سوخت میشد و در جنگ فعلی قدرت مانور بسیار کاهش مییافت.
جنگ ابتدا باعث افزایش قیمت نفت میشود، اما اثر واقعی آن بیشتر از طریق فشار روی اقتصاد و بازارهای مالی نمایان میشود.
در بخش قبلی در خصوص منافع اقتصاد انرژی قطر صحبت کردیم، در این بخش اما می خواهیم ببینیم امارات تحت تاثیر صلح ایران و آمریکا چه تاثیراتی خواهد پذیرفت ؟
یادداشت های صنعت پتروشیمی
یکی از ارکان اصلی صنعت نفت در زنجیره تولید و موتور
محرک توسعه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور به شمار میآید
و نقش بسزایی در تولید ناخالص ملی دارد.
موج تحولات در صنعت پتروشیمی افزون بر کاهش خامفروشی به ایجاد ارزش افزوده مضاعف اقتصادی، ثروتآفرینی و اشتغالزایی منجر شد و مصداق علمی و عملی تبلور توسعه پایدار در راستای اقتصاد مقاومتی را به تصویر کشید.
