‏ایران در بحران اخیر نشان داد به جای «بستن هرمز»، به سمت «مدیریت هرمز» حرکت کرده است؛ یعنی ایجاد اهرم از طریق افزایش ریسک و کنترل مسیر تردد، نه توقف کامل تجارت.
‏خبر امروز رویترز هم مؤید همین تغییر است. بدون بسته شدن تنگه، حملات اخیر به چند شناور کافی بود تا آمریکا مجوز موقت فروش نفت ایران را لغو کند.
‏اما این راهبرد یک روی دیگر هم دارد؛ هرچه این اهرم بیشتر و طولانی‌تر استفاده شود، انگیزه کشورهای منطقه برای توسعه مسیرهای جایگزین و کاهش وابستگی به هرمز بیشتر می‌شود. عربستان، امارات و حتی عراق همین حالا هم در این مسیر حرکت می‌کنند.

‏سؤال اصلی اینجاست: آیا ایران می‌تواند از اهرم هرمز استفاده کند، بدون آنکه در بلندمدت ارزش راهبردی همین اهرم را کاهش دهد؟