
رضا عاقبتی این اظهارات را در پی دیدار محسن پاک نژاد، وزیر نفت ایران، با سرگئی تسیویلیف، وزیر انرژی روسیه، مطرح کرد؛ دیداری که هفته گذشته در تهران برگزار شد و توسعه میدان های نفتی و تجارت گاز در کانون گفت وگوهای آن قرار داشت.
رضا عاقبتی، مدیر مهندسی و توسعه شرکت ملی نفت ایران، اعلام کرد که شرکت های بزرگ روسی در هفت میدان نفتی ایران سرمایه گذاری کرده اند و فعالیت دارند. وی با بیان اینکه «در آینده نزدیک امیدواریم سهم این شرکت ها در توسعه میدان های نفت و گاز و تولید افزایش یابد»، از ادامه اقدام ها برای رفع موانع همکاری خبر داد.
عاقبتی همچنین تاکید کرد که با توجه به تمایل شرکت های روسی برای افزایش سرمایه گذاری در ایران، وزیر نفت نگاه ویژه ای به حضور این سرمایه گذاران در توسعه میدان ها دارد.
بر اساس اعلام مدیر مهندسی و توسعه شرکت ملی نفت ایران، هفت میدانی که شرکت های روسی برای توسعه آن ها سرمایه گذاری کرده اند عبارتند از:
عاقبتی تصریح کرد که میدان های پایدار غرب و آبان از نوع مشترک هستند که اهمیت استراتژیک بالاتری دارند و مذاکرات برای افزایش مشارکت روسیه در این میدان ها نیز ادامه دارد.
دیدار وزیر نفت ایران و وزیر انرژی روسیه در تهران در چارچوب نوزدهمین نشست کمیسیون مشترک همکاری های اقتصادی دو کشور برگزار شد. در این دیدار، پیشرفت اجرای ۱۴۶ بند مورد توافق دو کشور بررسی و بر شتاب بخشی به پروژه های توسعه میدان های نفتی و تجارت گاز تاکید شد.
این روند نشان دهنده تعمیق تدریجی همکاری های انرژی تهران و مسکو در سال های اخیر است؛ همکاری هایی که به ویژه پس از تشدید فشارهای غربی بر هر دو کشور شتاب بیشتری گرفته است.
افزایش سهم شرکت های روسی در توسعه میدان های نفتی ایران می تواند به رشد ظرفیت تولید این کشور کمک کند؛ به ویژه در میدان های مشترک مانند آبان و پایدار غرب که توسعه سریع تر آن ها از اهمیت ژئوپلیتیکی ویژه ای برخوردار است.
با این حال، رفع موانع اجرایی که مقامات ایرانی نیز به آن اشاره کرده اند، پیش شرط تحقق این افزایش تولید خواهد بود. ماهیت این موانع به طور رسمی مشخص نشده، اما بر اساس روندهای موجود، ممکن است شامل محدودیت های تامین مالی، انتقال فناوری و چارچوب های قراردادی باشد.
تمرکز روسیه بر میدان های مشترک ایران، به ویژه آبان و پایدار غرب، یک انتخاب استراتژیک است نه صرفا اقتصادی. توسعه میدان های مشترک با سرعت بیشتر، مستقیما بر سهم ایران از مخازن مشترک با همسایگان تاثیر می گذارد و این مساله برای طرف ایرانی اولویت بالایی دارد.
از منظر روسیه، حضور در میدان های نفتی ایران در شرایط تحریم های غربی، یک مسیر بدیل برای درآمد ارزی و صادرات فناوری انرژی به شمار می رود. شرکت های روسی با تجربه ای که در میادین سیبری و آسیای مرکزی دارند، می توانند در میادین کربناته پیچیده ایران نیز نقش فعال ایفا کنند.
با این حال، سرعت واقعی توسعه به چند متغیر بستگی دارد:
احتمال می رود توسعه این میدان ها در یک افق ۳ تا ۵ ساله به نتایج ملموس تری در تولید منجر شود.
گسترش سرمایه گذاری روسیه در هفت میدان نفتی ایران و ادامه مذاکرات برای افزایش مشارکت، نشانه ای از تعمیق همکاری های انرژی دو کشور در سایه فشارهای مشترک غربی است. تاکید بر میدان های مشترک مانند آبان و پایدار غرب نشان می دهد که این همکاری ابعاد استراتژیک فراتر از منافع اقتصادی صرف دارد.
برای ارزیابی نتایج عملی این همکاری ها، باید نشست های آتی کمیسیون مشترک اقتصادی ایران و روسیه و اعلام آمارهای تولید میدان های یادشده را به دقت دنبال کرد.
شیراز در مسیر تغییر؛
کرمانشاه در آستانه ابقای کیانی؟
در مجمع عمومی عادی سالیانه و با مشارکت ۵۸ درصدی سهامداران تشریح شد
پتروشیمی آبادان؛ روایت بازگشت یک مجتمع صنعتی به مدار تولید
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰