به گزارش سرویس کدال «فراز انرژی»، صورت‌های مالی حسابرسی‌نشده شرکت سرمایه‌گذاری نفت و گاز و پتروشیمی تأمین برای دوره سه‌ماهه منتهی به ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ نشان می‌دهد درآمد عملیاتی شرکت اصلی به حدود ۱.۳۹ همت و سود خالص آن به ۶۳۶ میلیارد تومان رسیده است.

بررسی جزئیات درآمدها نشان می‌دهد بخش عمده درآمد عملیاتی این دوره از محل فروش سرمایه‌گذاری‌ها و تعدیل ذخایر شناسایی شده است؛ ترکیبی که پرسش‌هایی درباره میزان تکرارپذیری درآمدهای تاپیکو در دوره‌های آینده مطرح می‌کند.

فروش سهام؛ منبع اصلی درآمد عملیاتی «تاپیکو»

تاپیکو در سه‌ماهه نخست سال مالی جدید، حدود ۸۱۵.۸ میلیارد تومان سود از محل فروش سرمایه‌گذاری‌ها شناسایی کرده است؛ رقمی که به‌تنهایی نزدیک به ۵۹ درصد درآمد عملیاتی شرکت اصلی را تشکیل می‌دهد.

این در حالی است که سود حاصل از فروش سرمایه‌گذاری‌ها در کل سال مالی گذشته حدود ۶۹۱.۹ میلیارد تومان بود؛ بنابراین تاپیکو تنها در سه ماه، حدود ۱۸ درصد بیشتر از کل سال مالی قبل از محل واگذاری سرمایه‌گذاری‌ها سود شناسایی کرده است.

در همین دوره، درآمد حاصل از سود سهام شرکت‌های سرمایه‌پذیر حدود ۳۳۵ میلیارد تومان بوده است.

در کنار این ارقام، شناسایی ۲۴۰.۱ میلیارد تومان سود ناشی از تعدیل ذخیره کاهش ارزش سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت، سهم مجموع این دو قلم را به حدود ۷۶ درصد درآمد عملیاتی رسانده است.

نکته قابل توجه اینکه سود حاصل از فروش سرمایه‌گذاری‌ها به‌تنهایی از سود خالص ۶۳۶ میلیارد تومانی شرکت بیشتر بوده است؛ هرچند هزینه‌ها و سایر اقلام صورت سود و زیان نیز در تعیین سود نهایی اثرگذار بوده‌اند.

فروش سرمایه‌گذاری‌ها بخشی از فعالیت معمول هلدینگ‌های سرمایه‌گذاری است، اما اتکای قابل توجه درآمد یک دوره به این محل، بررسی کیفیت سود و میزان تکرارپذیری آن را ضروری می‌کند. سود ناشی از تعدیل ذخایر نیز لزوماً با ورود وجه نقد جدید به شرکت همراه نیست.

«شغدیر»، «مارون» و «فارس» در سبد واگذاری‌ها

بررسی جزئیات معاملات تاپیکو نشان می‌دهد این هلدینگ در سه‌ماهه نخست سال مالی جدید، از محل فروش سهام پتروشیمی غدیر حدود ۲۱۲ میلیارد تومان، پتروشیمی مارون ۱۵۴ میلیارد تومان و صنایع پتروشیمی خلیج فارس ۹۸ میلیارد تومان سود شناسایی کرده است.

مجموع سود حاصل از این سه واگذاری به حدود ۴۶۴ میلیارد تومان می‌رسد که نزدیک به ۵۷ درصد کل سود فروش سرمایه‌گذاری‌های شرکت را تشکیل می‌دهد.

این ارقام نشان می‌دهد فروش سهام شرکت‌های پتروشیمی سهم قابل توجهی در درآمد عملیاتی سه‌ماهه تاپیکو داشته است. با این حال، مشخص نیست منابع حاصل از این واگذاری‌ها با چه ترکیبی در سرمایه‌گذاری‌های جدید، بازپرداخت بدهی یا سایر نیازهای مالی شرکت به کار گرفته شده است.

رشد ۲۴۴ درصدی جریان نقد عملیاتی؛ نقطه مثبت کارنامه سه‌ماهه

در کنار اتکای درآمد عملیاتی به فروش سرمایه‌گذاری‌ها، صورت جریان وجوه نقد تاپیکو از بهبود وضعیت نقدینگی شرکت اصلی حکایت دارد.

جریان نقد حاصل از فعالیت‌های عملیاتی از حدود ۳.۶۷ همت در دوره مشابه سال گذشته به ۱۲.۶۴ همت در سه‌ماهه منتهی به مرداد ۱۴۰۵ رسیده که معادل رشد ۲۴۴ درصدی است.

موجودی نقد شرکت نیز از حدود ۲۸۴ میلیارد تومان در پایان اردیبهشت به ۵.۳۱ همت در پایان مرداد افزایش یافته است.

همزمان، مطالبات تجاری و سایر دریافتنی‌های تاپیکو از ۴۱.۷۳ همت به ۲۹.۶۱ همت کاهش یافته‌اند؛ کاهشی حدود ۱۲.۱۲ همتی که می‌تواند بخشی از بهبود نقدینگی شرکت را توضیح دهد.

با این حال، رشد جریان نقد عملیاتی را نباید معادل افزایش سودآوری شرکت‌های تولیدی زیرمجموعه دانست؛ زیرا بخش قابل توجهی از جریان نقد دوره می‌تواند حاصل وصول مطالبات و تغییرات سرمایه در گردش باشد.

کاهش ۳۳ درصدی تسهیلات بانکی «تاپیکو»

یکی دیگر از نکات مثبت عملکرد سه‌ماهه تاپیکو، کاهش بدهی‌های شرکت اصلی است.

تسهیلات مالی کوتاه‌مدت از ۱۲.۰۸ همت در پایان اردیبهشت به ۸.۱۲ همت در پایان مرداد کاهش یافته که معادل افت حدود ۳۳ درصدی است.

مجموع بدهی‌های شرکت نیز از ۱۵.۷ همت به ۱۱.۲۶ همت رسیده و حدود ۲۸ درصد کاهش یافته است. در همین دوره، حقوق مالکانه تاپیکو از ۵۱.۹۶ همت به ۵۲.۵۹ همت افزایش یافته است.

کاهش بدهی‌های بانکی در کنار رشد موجودی نقد، از بهبود وضعیت مالی شرکت اصلی حکایت دارد؛ هرچند آثار این تغییرات بر هزینه‌های مالی دوره‌های آینده به نرخ تسهیلات و نیازهای تأمین مالی شرکت بستگی خواهد داشت.

پرسش اصلی؛ درآمد تاپیکو بدون تکرار فروش سهام چقدر پایدار است؟

صورت‌های مالی سه‌ماهه تاپیکو دو تصویر متفاوت ارائه می‌کند: بهبود وضعیت نقدینگی و کاهش بدهی‌های بانکی در یک سو و سهم ۷۶ درصدی فروش سرمایه‌گذاری‌ها و تعدیل ذخایر از درآمد عملیاتی در سوی دیگر.

البته درآمدهای حاصل از واگذاری سهام، بخشی از فعالیت اصلی یک هلدینگ سرمایه‌گذاری محسوب می‌شوند و عملکرد شرکت اصلی را نباید با سودآوری عملیاتی مجموعه شرکت‌های تولیدی زیرمجموعه یکسان دانست.

با این حال، پرسش اساسی از مدیریت تاپیکو آن است که منابع حاصل از واگذاری سرمایه‌گذاری‌ها چه بازدهی برای شرکت ایجاد خواهد کرد و آیا سودآوری دوره‌های آینده بدون تکرار فروش دارایی‌ها نیز در همین سطح قابل تداوم خواهد بود؟

پاسخ به این پرسش، علاوه بر صورت‌های مالی دوره‌های بعد، به عملکرد شرکت‌های سرمایه‌پذیر و نحوه به‌کارگیری منابع حاصل از واگذاری سهام بستگی دارد.