برندگان گازی بحران هرمز؛ از جهش ۲۶۶ درصدی سود تا درآمد ۹۵۰ میلیون دلاری

به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی» به نقل از OilPrice، با گذشت نزدیک به هفت ماه از جنگ، جریان LNG از تنگه هرمز همچنان بیش از ۷۵ درصد پایین‌تر از سطح پیش از جنگ قرار دارد. قطرانرژی نیز فورس‌ماژور برخی محموله‌های LNG را تا پایان نوامبر تمدید کرده و قیمت گاز اروپا و آسیا در سپتامبر به بالاترین سطوح از بحران انرژی ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ رسیده است.

در مقابل، قیمت گاز Henry Hub آمریکا در حوالی ۳ دلار به ازای هر MMBtu باقی مانده است. همین شکاف میان گاز ارزان آمریکا و LNG گران اروپا و آسیا، یکی از مهم‌ترین فرصت‌های تجاری بحران هرمز را ایجاد کرده است.

بحران LNG هرمز چگونه برنده ساخت؟

پیش از جنگ، حدود یک‌پنجم تجارت جهانی LNG از تنگه هرمز عبور می‌کرد. اختلال در صادرات قطر و امارات باعث شد خریداران آسیایی و اروپایی به دنبال محموله‌هایی باشند که اساساً نیازی به عبور از این آبراه ندارند.

در سپتامبر ۲۱ محموله LNG از هرمز خارج شد که بالاترین رقم ماهانه از زمان آغاز جنگ بود، اما هنوز تنها حدود یک‌چهارم حجم معمول پیش از جنگ محسوب می‌شود.

OilPrice پنج شرکت Venture Global، APA، Golar LNG، Equinor و Antero Resources را از جمله شرکت‌هایی معرفی کرده که هر یک از بخشی متفاوت از این تحول منتفع شده‌اند.

Venture Global؛ شرط‌بندی روی بازار نقدی جواب داد

Venture Global یکی از مستقیم‌ترین برندگان افزایش قیمت LNG است.

این صادرکننده آمریکایی LNG زمانی به دلیل اتکای زیاد به فروش محموله‌ها در بازار نقدی با انتقاد سرمایه‌گذاران روبه‌رو بود. اما بحرانی که قیمت نقدی LNG را افزایش داد، همان مدل تجاری را به یک مزیت تبدیل کرد.

سود خالص Venture Global در سه‌ماهه دوم با جهش ۲۶۶ درصدی به ۱.۳ میلیارد دلار رسید و درآمد شرکت نیز ۴.۶ میلیارد دلار بود. این شرکت پیش‌بینی EBITDA تعدیل‌شده کل سال را نیز به ۸.۷ تا ۹.۱ میلیارد دلار افزایش داده است.

Venture Global در محاسبات خود انتظار دارد از محموله‌های فروخته‌نشده LNG بین ۱۲.۵ تا ۱۳.۵ دلار به ازای هر MMBtu درآمد مایع‌سازی کسب کند؛ در حالی که گاز مورد نیاز آن در آمریکا با کسری از این قیمت تأمین می‌شود.

نشانه دیگری از افزایش جذابیت LNG آمریکا اول اکتبر دیده شد؛ زمانی که کونوکو فیلیپس قرارداد ۲۰ ساله‌ای برای خرید سالانه یک میلیون تن LNG از Venture Global از سال ۲۰۳۰ امضا کرد.

APA؛ گاز منفی ۲.۲۰ دلاری و درآمد ۹۵۰ میلیون دلاری

شاید عجیب‌ترین نمونه این فهرست APA باشد.

متوسط قیمت تحقق‌یافته گاز تولیدی APA در آمریکا طی سه‌ماهه دوم منفی ۲.۲۰ دلار به ازای هر هزار فوت‌مکعب بود؛ یعنی شرایط بازار Waha در غرب تگزاس آن‌قدر نامساعد شده بود که شرکت حدود ۱۳۷ میلیون فوت‌مکعب در روز از تولید خود را محدود کرد.

اما قراردادی که سال‌ها پیش از جنگ منعقد شده، شرایط را تغییر داده است.

APA روزانه ۱۴۰ هزار MMBtu گاز به Cheniere می‌فروشد که قیمت آن به شاخص‌های بین‌المللی LNG متصل است. این قرارداد از سال ۲۰۲۳ آغاز شده و تا ۲۰۳۷ ادامه دارد.

APA انتظار دارد مجموع فعالیت معامله‌گری گاز و کسب‌وکار انتقال آن در سال جاری حدود ۹۵۰ میلیون دلار جریان نقدی پیش از مالیات ایجاد کند.

به بیان ساده، شرکتی که در بخشی از آمریکا برای گاز تولیدی خود قیمت منفی تجربه کرده، از اتصال قراردادی به بازار جهانی LNG صدها میلیون دلار درآمد کسب می‌کند.

Golar LNG؛ هرمز ارزش «کارخانه LNG شناور» را بالا برد

Golar LNG از زاویه متفاوتی به بحران نگاه می‌کند.

این شرکت در حوزه واحدهای شناور مایع‌سازی گاز یا FLNG فعالیت دارد؛ راهکاری که به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد بدون ساخت مجتمع عظیم مایع‌سازی در ساحل، گاز را در دریا به LNG تبدیل و صادر کنند.

بحران هرمز یک مزیت مهم این فناوری را برجسته کرده است: انعطاف جغرافیایی.

Golar در اوت سفارش ساخت چهارمین واحد خود را به ارزش ۲.۴۵ میلیارد دلار به CIMC Raffles چین داد. این واحد ظرفیت تولید سالانه ۳.۵ میلیون تن LNG خواهد داشت و انتظار می‌رود حوالی پایان ۲۰۲۹ آماده شود.

نکته جالب این است که Golar هنوز مشتری نهایی این واحد را مشخص نکرده است؛ شرکت عملاً روی افزایش تقاضا برای ظرفیت شناور LNG پس از تجربه بحران هرمز شرط‌بندی کرده است.

واحد Hilli این شرکت نیز نمونه‌ای از اقتصاد این مدل است. براساس داده مورد استناد OilPrice، تبدیل این شناور حدود ۱.۳ میلیارد دلار هزینه داشت و طی فعالیت خود حدود ۲.۱ میلیارد دلار EBITDA حاصل از عوارض خدمات ایجاد کرد.

Equinor؛ گاز نروژ بدون عبور از هرمز

برای اروپا، بحران هرمز بار دیگر ارزش گاز خط لوله را بالا برده است.

Equinor نروژ از بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان گاز اروپا است و برخلاف LNG قطر، گاز آن برای رسیدن به مصرف‌کنندگان اروپایی نیازی به نفتکش و عبور از تنگه هرمز ندارد.

این شرکت در سه‌ماهه دوم گاز خط لوله خود در اروپا را به‌طور متوسط ۱۵.۷۹ دلار به ازای هر MMBtu فروخت؛ در حالی که قیمت تحقق‌یافته گاز همین شرکت در آمریکا تنها ۱.۹۶ دلار بود.

بازوی معامله‌گری Equinor نیز از نوسانات بازار منتفع شده و مدیر مالی شرکت گفته نتیجه معامله‌گری تقریباً دو برابر یک فصل عادی بوده است.

Equinor همچنین برنامه بازخرید سهام خود در سال ۲۰۲۶ را به ۳ میلیارد دلار افزایش داده است.

اواخر اوت نیز Uniper آلمان قراردادی ۱۵ ساله برای دریافت حدود ۲.۸ میلیارد مترمکعب گاز نروژ در سال از Equinor تا سال ۲۰۴۱ منعقد کرد؛ نشانه‌ای از اینکه اروپا بار دیگر برای امنیت عرضه بلندمدت هزینه می‌کند.

Antero؛ برنده‌ای که اصلاً از LNG نمی‌آید

پنجمین شرکت نشان می‌دهد اثر هرمز به LNG محدود نیست.

خلیج فارس یکی از مراکز مهم صادرات پروپان و بوتان جهان است و اختلال در هرمز، جریان LPG را نیز محدود کرده است.

Antero Resources که در آپالاش آمریکا حجم قابل‌توجهی پروپان و بوتان تولید می‌کند، از افزایش تقاضای چین برای LPG آمریکا منتفع شده است.

طبق داده‌های مورد استناد OilPrice، سهم آمریکا از واردات LPG چین در سه‌ماهه دوم به ۵۱ درصد افزایش یافته؛ در حالی که این سهم در ژوئن ۲۰۲۵ تنها ۱۰ درصد بود.

Antero برای مایعات گازی C3+ خود متوسط ۴۴.۲۶ دلار در هر بشکه دریافت کرده که بهترین قیمت این شرکت از سال ۲۰۲۲ بوده است.

در حالی که درآمد فروش گاز شرکت تقریباً بدون تغییر و در محدوده ۶۸۸ میلیون دلار باقی ماند، درآمد NGL آن ۲۲ درصد و EBITDAX تعدیل‌شده ۵۷ درصد افزایش یافت.

برنده اصلی بحران هرمز؛ انرژی خارج از هرمز

نقطه مشترک این پنج شرکت محل فعالیت یا نوع محصول آنها نیست.

Venture Global از اختلاف قیمت گاز ارزان آمریکا و LNG گران جهانی سود می‌برد؛ APA از قراردادی که قیمت گاز آمریکایی را به LNG جهانی متصل کرده؛ Golar از تقاضای آینده برای زیرساخت شناور؛ Equinor از امنیت گاز خط لوله نروژ و Antero از جایگزینی LPG خلیج فارس با محموله‌های آمریکایی.

وجه مشترک همه آنها یک چیز است: ارزش انرژی‌ای که برای رسیدن به مشتری مجبور نیست از هرمز عبور کند، افزایش یافته است.

این شاید مهم‌ترین پیام بحران برای بازار گاز باشد.

پیش از جنگ، مزیت عرضه معمولاً با هزینه تولید، قیمت مایع‌سازی و کرایه حمل سنجیده می‌شد؛ اما بحران هرمز متغیر دیگری را به معادله اضافه کرده است: ریسک مسیر.

در نتیجه، LNG آمریکا، گاز خط لوله نروژ، FLNG و حتی LPG آمریکا اکنون بخشی از ارزش خود را نه فقط از قیمت انرژی، بلکه از امنیت جغرافیایی عرضه می‌گیرند.

البته این سودآوری دائمی نیست. خود OilPrice نیز تأکید می‌کند بازگشایی پایدار هرمز و عادی‌شدن صادرات قطر می‌تواند بخشی از پریمیوم ایجادشده در بازار اروپا و آسیا را از بین ببرد و شرکت‌هایی که بیشترین وابستگی را به قیمت‌های نقدی بالا دارند، در معرض بازگشت بازار قرار گیرند.

بنابراین این پنج شرکت را بهتر است نه «برندگان قطعی بازار سهام»، بلکه پنج نمونه از تغییر مسیر درآمد در اثر بحران هرمز دانست؛ بحرانی که بخشی از ارزش اقتصادی عرضه انرژی را از «ارزان‌ترین مولکول» به «مطمئن‌ترین مولکول» منتقل کرده است.