به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی» به نقل از فایننشال تایمز، مالکان نفتکش‌ها برای متقاعدکردن خدمه به ادامه فعالیت در مسیر پرخطر هرمز، پرداخت «فوق‌العاده خطر» را به‌شدت افزایش داده‌اند. حقوق معمول یک کاپیتان نفتکش حدود ۱۵ هزار دلار در ماه است؛ به این ترتیب دریافتی برخی کاپیتان‌های فعال در مسیر هرمز به بیش از ۶ برابر سطح معمول رسیده است.

این افزایش تنها شامل کاپیتان‌ها نمی‌شود. حقوق معمول برخی دریانوردان از حدود ۱۵۰۰ دلار در ماه آغاز می‌شود، اما اعضای عادی خدمه هنگام عبور از هرمز می‌توانند ۴ تا ۶ برابر دستمزد معمول خود دریافت کنند.

حقوق کاپیتان نفتکش؛ ۱۰۰ هزار دلار به‌علاوه پاداش هر عبور

ساختار پرداخت‌ها نشان می‌دهد شرکت‌های کشتیرانی عملاً برای هر مرحله از ورود به منطقه پرخطر، هزینه بیشتری می‌پردازند.

براساس گزارش فایننشال تایمز، خدمه هنگام حضور در جنوب دریای سرخ و خلیج عمان معمولاً دو برابر دستمزد عادی دریافت می‌کنند، اما با ورود به مسیر هرمز، پرداخت‌ها باز هم افزایش پیدا می‌کند.

برای برخی کاپیتان‌ها این رقم به معادل ۱۰۰ هزار دلار در ماه رسیده و علاوه بر آن، برای هر عبور از تنگه هرمز ۵۰ هزار دلار پاداش پرداخت می‌شود.

از آنجا که بخشی از نفتکش‌ها به‌صورت شاتل در این مسیر فعالیت می‌کنند و مرتب میان بنادر خلیج فارس و محل انتقال محموله در خلیج عمان رفت‌وآمد دارند، امکان دریافت این دستمزدهای بالا برای چند ماه متوالی نیز وجود دارد.

در نتیجه، یک کاپیتان ممکن است علاوه بر حقوق ماهانه ۱۰۰ هزار دلاری، بسته به تعداد عبورها چندین پاداش ۵۰ هزار دلاری نیز دریافت کند.

از ۱۵ هزار دلار به ۱۰۰ هزار دلار در ماه

مقایسه حقوق فعلی با شرایط عادی، ابعاد تغییر بازار کار دریایی را بهتر نشان می‌دهد.

دستمزد معمول کاپیتان نفتکش حدود ۱۵ هزار دلار در ماه اعلام شده است. رسیدن این رقم به ۱۰۰ هزار دلار به معنای افزایش بیش از ۵۶۰ درصدی نسبت به سطح معمول است.

برای خدمه عادی نیز وضعیت مشابهی ایجاد شده است. فردی که در شرایط معمول حدود ۱۵۰۰ دلار در ماه دریافت می‌کند، هنگام عبور از هرمز ممکن است بین ۶ هزار تا ۹ هزار دلار در ماه دریافتی داشته باشد.

این ارقام را نمی‌توان صرفاً افزایش حقوق دانست؛ بخش بزرگی از آن در واقع بهایی است که صنعت کشتیرانی برای انتقال ریسک جنگ از مالکان کشتی به نیروی انسانی می‌پردازد.

چرا شرکت‌ها چنین دستمزدی می‌پردازند؟

پاسخ در میزان خطر نهفته است.

براساس آمار سازمان بین‌المللی دریانوردی که فایننشال تایمز به آن استناد کرده، از ۲۸ فوریه تاکنون دست‌کم ۹۳ کشتی هدف قرار گرفته‌اند و ۲۴ دریانورد جان باخته‌اند.

شرکت امنیت دریایی Vanguard نیز اعلام کرده از ۲۰ سپتامبر دست‌کم ۱۴ حمله در محدوده هرمز رخ داده است.

در چنین شرایطی، مشکل شرکت‌های کشتیرانی دیگر فقط یافتن نفتکش نیست؛ آنها باید کاپیتان و خدمه‌ای پیدا کنند که حاضر باشند با آگاهی از خطر حملات، وارد این مسیر شوند.

بنابراین یک گلوگاه تازه در بازار نفت شکل گرفته است: نیروی انسانی حاضر به پذیرش ریسک جنگ.

روزانه ۱.۳ میلیون دلار برای خود نفتکش

جهش دستمزد دریانوردان بخشی از افزایش بزرگ‌تر هزینه انتقال نفت خلیج فارس است.

نرخ کرایه برخی نفتکش‌های عبوری از مسیر هرمز این هفته به رکورد حدود ۱.۳ میلیون دلار در روز رسیده است. تنها تعداد محدودی از کشتی‌ها حاضر به انجام این سفر هستند و بخشی از نفت از طریق نفتکش‌های شاتل از خلیج فارس خارج و سپس در نزدیکی فجیره به کشتی‌های دیگری منتقل می‌شود.

هزینه بیمه ریسک جنگ نیز برای برخی نفتکش‌ها به میلیون‌ها دلار برای یک سفر رسیده است.

در نتیجه، دستمزد ۱۰۰ هزار دلاری کاپیتان‌ها تنها یکی از اجزای «پرمیوم جنگ» است که اکنون به هزینه انتقال نفت خلیج فارس اضافه می‌شود.

نفت از هرمز عبور می‌کند؛ اما به چه قیمتی؟

با وجود تمام این مخاطرات، نفتکش‌ها همچنان در حال عبور از هرمز هستند؛ زیرا این آبراه در شرایط عادی مسیر انتقال حدود یک‌پنجم عرضه نفت جهان است و حذف کامل آن از شبکه تجارت انرژی عملاً امکان‌پذیر نیست.

اما ارقام جدید یک واقعیت مهم را نشان می‌دهد: بازگشت حجم صادرات لزوماً به معنای بازگشت شرایط عادی نیست.

وقتی حقوق ماهانه یک کاپیتان از حدود ۱۵ هزار دلار به ۱۰۰ هزار دلار می‌رسد، برای هر عبور ۵۰ هزار دلار پاداش جداگانه پرداخت می‌شود، حقوق خدمه تا ۶ برابر افزایش می‌یابد و کرایه نفتکش به ۱.۳ میلیون دلار در روز می‌رسد، بشکه نفتی که از هرمز خارج می‌شود با ساختار هزینه‌ای کاملاً متفاوت از پیش از جنگ به بازار می‌رسد.

در واقع بحران هرمز اکنون علاوه بر نفتکش، بیمه و ظرفیت حمل، برای جان دریانوردان نیز یک قیمت مشخص تعیین کرده است.