به گزارش سرویس بین الملل «فراز انرژی» به نقل از رویترز، بهای معاملات آتی نفت برنت تا ساعت صفر به وقت گرینویچ با کاهش ۶۱ سنتی، معادل ۰.۵۷ درصد، به ۱۰۶.۰۴ دلار در هر بشکه رسید.

نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با افت ۴۷ سنتی، معادل ۰.۵ درصد، در سطح ۹۳.۲۷ دلار معامله شد.

این کاهش محدود در شرایطی رخ داد که نفت برنت معاملات دوشنبه را با قیمت ۱۰۶.۶۵ دلار به پایان رسانده بود؛ بالاترین قیمت پایانی این شاخص از ۱۵ سپتامبر تاکنون.

توافق ترامپ و پوتین چگونه بر قیمت نفت تاثیر گذاشت؟

یکی از مهم ترین عوامل فشار بر قیمت نفت، احتمال افزایش عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی است.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، اعلام کرده است روسیه با افزایش عرضه گازوئیل به بازار جهانی موافقت کرده و دولت او نیز بخشی از محدودیت های تحریمی علیه سوخت روسیه را به طور موقت کاهش داده است.

این تحریم ها با هدف محدود کردن درآمدهای انرژی مسکو و کاهش منابع مالی در دسترس روسیه برای ادامه جنگ اوکراین اعمال شده بودند.

از نگاه فعالان بازار، افزایش صادرات گازوئیل روسیه می تواند بخشی از کمبود عرضه فرآورده های نفتی را جبران کند و فشار موجود بر قیمت سوخت را کاهش دهد.

با این حال، توافق اعلام شده هنوز به معنای ورود کامل محموله های جدید به بازار نیست و میزان تاثیر آن به حجم صادرات واقعی، زمان تحویل و شرایط بازار فرآورده ها بستگی دارد.

همچنین افزایش عرضه گازوئیل لزوما به معنای افزایش معادل عرضه نفت خام نیست؛ زیرا گازوئیل فرآورده پالایشی است و اثر آن بر قیمت نفت خام بیشتر از مسیر تغییر انتظارات و توازن بازار انرژی منتقل می شود.

مخالفت جمهوری خواهان و دموکرات ها با توافق گازوئیلی ترامپ

توافق جدید واشنگتن و مسکو علاوه بر تاثیر بر بازار انرژی، با مخالفت قانونگذاران آمریکایی مواجه شده است.

شماری از نمایندگان هر دو حزب جمهوری خواه و دموکرات معتقدند کاهش محدودیت های مربوط به تجارت انرژی روسیه ممکن است با قوانین مصوب آمریکا درباره ممنوعیت واردات انرژی از این کشور مغایرت داشته باشد.

منتقدان هشدار داده اند که تسهیل صادرات سوخت روسیه می تواند به افزایش درآمدهای مسکو در شرایط ادامه جنگ اوکراین منجر شود.

در مقابل، دولت ترامپ از تصمیم خود به عنوان اقدامی برای افزایش عرضه سوخت و کاهش فشار قیمت انرژی دفاع کرده است.

این اختلاف سیاسی نشان می دهد اجرای توافق گازوئیلی با ابهام هایی فراتر از مسائل فنی و تجاری مواجه است.

تحلیلگر KCM Trade: بازار هنوز نگران حمله به نفتکش ها و خطوط لوله است

تیم واترر، تحلیلگر ارشد شرکت KCM Trade، معتقد است افزایش احتمالی عرضه گازوئیل روسیه و ثبات نسبی جریان صادرات عربستان، بخشی از فشار بازار را کاهش داده است.

با این حال، به ارزیابی او، نگرانی معامله گران درباره احتمال حملات تازه به کشتی ها و خطوط لوله نفت در منطقه خلیج فارس همچنان بیشتر از اطمینان ناشی از افزایش عرضه است.

واترر تاکید کرده است تا زمانی که نشانه های روشن تری از کاهش تنش های منطقه ای مشاهده نشود، زمینه افزایش دوباره قیمت نفت همچنان وجود خواهد داشت.

این ارزیابی نشان می دهد بازار در شرایط کنونی تنها به میزان عرضه نفت توجه نمی کند، بلکه احتمال تداوم اختلال در زیرساخت ها و مسیرهای انتقال نیز در قیمت گذاری نقش دارد.

حملات به عربستان و نفتکش ها، احیای صادرات خاورمیانه را تهدید می کند

نگرانی درباره امنیت زیرساخت های انرژی خلیج فارس پس از حملات اخیر به عربستان افزایش یافته است.

رویترز گزارش داده است که حملات انصارالله یمن به فرودگاه بین المللی ریاض در پایان هفته گذشته، بار دیگر نگرانی درباره گسترش دامنه درگیری های منطقه ای را تشدید کرده است.

هم زمان، گزارش هایی از حمله به نفتکش ها در نزدیکی تنگه هرمز منتشر شده است.

این تحولات در شرایطی رخ می دهد که صادرات نفت خام خاورمیانه طی سپتامبر نشانه هایی از بهبود نشان داده بود.

با این حال، تداوم حملات علیه شناورها و زیرساخت های منطقه می تواند روند بازگشت صادرات به شرایط عادی را مختل کند.

اهمیت این موضوع در آن است که افزایش تولید یا بارگیری نفت به تنهایی برای تثبیت عرضه جهانی کافی نیست و امنیت مسیرهای انتقال نیز باید برقرار باشد.

در صورت افزایش تهدیدهای دریایی، شرکت های کشتیرانی ممکن است با هزینه های بالاتر بیمه، انتظار طولانی تر برای بارگیری و محدودیت در دسترسی به شناورهای مناسب مواجه شوند.

اوپک: هزینه حمل و بیمه نفت از یک سوم ارزش محموله فراتر رفته است

یکی از مهم ترین بخش های گزارش رویترز به افزایش کم سابقه هزینه های حمل و نقل دریایی اختصاص دارد.

وزیران کشورهای عضو و غیرعضو اوپک که در چارچوب بیانیه همکاری مشارکت دارند، اعلام کرده اند هزینه حمل و بیمه نفت در برخی شرایط به سطوح بی سابقه ای رسیده و از یک سوم ارزش کالای حمل شده فراتر رفته است.

این افزایش هزینه، جابه جایی کارآمد نفت خام و فرآورده های نفتی را با مشکل مواجه کرده است.

برای درک اهمیت این نسبت، اگر ارزش محموله نفتی را ۱۰۰ میلیون دلار در نظر بگیریم، هزینه حمل و بیمه معادل یک سوم ارزش آن، بیش از ۳۳ میلیون دلار خواهد بود.

البته این مثال صرفا برای توضیح نسبت اعلام شده است و به معنای آن نیست که هزینه حمل تمام محموله های نفتی جهان به چنین سطحی رسیده است.

افزایش هزینه های لجستیکی می تواند حتی در شرایط بهبود حجم صادرات، قیمت تمام شده نفت تحویلی به پالایشگاه ها را بالا نگه دارد.

این مسئله به ویژه برای خریدارانی اهمیت دارد که نفت خام مورد نیاز خود را از مسیرهای طولانی دریایی تامین می کنند.

اوپک پیش بینی رشد تقاضای نفت در سال ۲۰۲۶ را به شدت کاهش داد

در کنار نگرانی های مربوط به عرضه، اوپک از کاهش قابل توجه چشم انداز رشد تقاضای جهانی نفت خبر داده است.

هیثم الغیص، دبیرکل اوپک، روز دوشنبه اعلام کرد این سازمان برآورد خود از رشد تقاضای نفت در سال ۲۰۲۶ را به روزانه ۴۰۰ هزار بشکه کاهش داده است.

این در حالی است که اوپک در ابتدای سال، رشد تقاضای جهانی نفت را روزانه ۱.۴ میلیون بشکه پیش بینی کرده بود.

به این ترتیب، پیش بینی رشد تقاضا نسبت به ابتدای سال یک میلیون بشکه در روز کاهش یافته است.

این بازنگری نشان می دهد اوپک انتظار دارد مصرف جهانی نفت همچنان افزایش یابد، اما سرعت رشد آن بسیار کمتر از برآورد اولیه باشد.

کاهش چشم انداز رشد تقاضا می تواند بخشی از فشار افزایشی قیمت ناشی از اختلال عرضه را تعدیل کند.

با این حال، اثر نهایی آن به میزان کاهش واقعی عرضه، شرایط اقتصاد جهانی و روند بازگشت صادرات نفت خاورمیانه بستگی خواهد داشت.

بازار نفت میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است

تحولات معاملات سه شنبه نشان می دهد بازار جهانی نفت با دو جریان متفاوت مواجه است.

از یک سو، احتمال افزایش عرضه گازوئیل روسیه و کاهش پیش بینی رشد تقاضای نفت می تواند انتظارات افزایشی قیمت را محدود کند.

از سوی دیگر، تداوم حملات به عربستان، تهدید نفتکش ها در نزدیکی تنگه هرمز و افزایش شدید هزینه حمل و بیمه، همچنان خطر اختلال عرضه را بالا نگه داشته است.

به همین دلیل، کاهش محدود قیمت نفت پس از رشد نزدیک به ۲ دلاری روز دوشنبه را نمی توان به معنای برطرف شدن نگرانی های بازار دانست.

در شرایط فعلی، روند قیمت نفت بیش از هر چیز به تحولات امنیتی خلیج فارس، حجم واقعی عرضه سوخت روسیه و توانایی تولیدکنندگان خاورمیانه برای حفظ صادرات وابسته خواهد بود.