به گزارش سرویس بین الملل «فراز انرژی» به نقل از رویترز، پنج مدیر فعال در تجارت نفت اعلام کرده اند شرکت پتروچاینا، بزرگ ترین تولیدکننده نفت و گاز آسیا و دومین پالایشگر بزرگ چین، در آستانه ثبت سودی بی سابقه از فعالیت های بازرگانی خود در سال ۲۰۲۶ قرار دارد.

براساس برآورد دو منبع آگاه، سود ناخالص شرکت «پتروچاینا اینترنشنال» (PCI)، بازوی تجارت بین المللی پتروچاینا، احتمالا تا پایان سال جاری میلادی از ۲۰ میلیارد یوان، معادل حدود ۳ میلیارد دلار، عبور خواهد کرد.

این برآورد در حالی مطرح شده که بخش تجارت نفت خام PCI، که معمولا بیش از نیمی از سود این مجموعه را تأمین می کند، تا اوایل اکتبر توانسته بیش از دو برابر کل سود سال ۲۰۲۵ خود درآمدزایی کند. واحدهای تجارت فرآورده های نفتی و گاز طبیعی نیز عملکرد مطلوبی داشته اند.

پتروچاینا سود فعالیت های بازرگانی خود را به صورت مستقل در صورت های مالی عمومی منتشر نمی کند و به درخواست رویترز برای اظهارنظر درباره این برآورد پاسخ نداده است. بنابراین رقم ۳ میلیارد دلار، پیش بینی منابع بازار درباره سود ناخالص تجاری سال ۲۰۲۶ است و نباید آن را سود خالص قطعی یا حسابرسی شده شرکت تلقی کرد.

نفت عراق با تخفیف بیش از ۳۰ دلار در هر بشکه

یکی از مهم ترین عوامل افزایش سود پتروچاینا، تغییر شیوه فروش نفت تولیدکنندگان خلیج فارس در پی اختلالات تنگه هرمز بوده است.

به گفته یکی از مدیران بازرگانی مورد استناد رویترز، تولیدکنندگان نفت منطقه به استثنای ایران، برای حفظ جریان صادرات و جبران افزایش شدید هزینه حمل دریایی، قیمت محموله های خود را کاهش داده اند. این شرایط فرصت خرید نفت با تخفیف و فروش آن در بازارهای دیگر را برای شرکت های بازرگانی فراهم کرده است.

در همین راستا، شرکت دولتی بازاریابی نفت عراق (SOMO) تخفیف برخی محموله های نفتی بارگیری شده در پایانه های این کشور را به بیش از ۳۰ دلار در هر بشکه رسانده است.

پتروچاینا که بزرگ ترین شرکت خارجی تولیدکننده نفت در عراق محسوب می شود، از جمله شرکت هایی بوده که در داخل خلیج فارس اقدام به بارگیری نفت عراق با قیمت های تخفیف دار کرده است.

از سوی دیگر، شرکت «آرامکو» عربستان نیز اخیرا قیمت رسمی فروش نفت به مشتریان آسیایی را به پایین ترین سطح شش سال گذشته کاهش داده است.

این تغییرات در حالی رخ داده که پیش از جنگ، بخش عمده محموله های نفتی براساس قراردادهای سالانه فروخته می شد و خریداران با اعزام نفتکش، محموله های خود را دریافت می کردند. اما محدودیت های کشتیرانی، برخی تولیدکنندگان از جمله شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) را به استفاده از ناوگان نفتکش های رفت و برگشتی و فروش محموله ها از طریق مناقصه های نقدی سوق داده است.

وابستگی محدود پتروچاینا به تنگه هرمز

یکی دیگر از مزیت های پتروچاینا در شرایط جنگی، وابستگی کمتر آن به عرضه نفت و گاز عبوری از تنگه هرمز است.

دای هولیانگ، رئیس هیئت مدیره پتروچاینا، پیش تر در ماه مارس اعلام کرده بود تنها حدود ۱۰ درصد نیاز مجموعه این شرکت به نفت خام و گاز طبیعی از مسیر تنگه هرمز تأمین می شود.

این در حالی است که رقیب داخلی پتروچاینا، شرکت «سینوپک»، برای تأمین حدود نیمی از نفت مورد نیاز خود به خاورمیانه وابسته است و در نتیجه، در برابر اختلالات عرضه منطقه آسیب پذیری بیشتری دارد.

تنوع منابع تأمین نفت و گاز، همراه با شبکه گسترده تولید، پالایش و توزیع پتروچاینا، به این شرکت امکان داده ضمن محدود کردن آثار اختلالات عرضه، از فرصت های معاملاتی ایجاد شده در بازار بهره ببرد.

افزایش سود پالایشگاه های پتروچاینا در فرانسه و سنگاپور

علاوه بر تجارت نفت خام، افزایش حاشیه سود پالایش فرآورده های نفتی نیز در عملکرد پتروچاینا نقش داشته است.

این شرکت مالک ۵۰ درصد سهام پالایشگاه لاورا (Lavera) فرانسه با ظرفیت پالایش روزانه ۲۱۰ هزار بشکه و ۵۰ درصد سهام یک پالایشگاه در سنگاپور با ظرفیت روزانه ۲۸۵ هزار بشکه است.

محدودیت عرضه فرآورده های نفتی در نتیجه جنگ ایران و تداوم اختلالات ناشی از جنگ روسیه و اوکراین، حاشیه سود پالایشگاه های خارجی پتروچاینا را افزایش داده است.

در همین حال، سایر شرکت های بزرگ انرژی جهان نیز از شرایط بازار سود برده اند. رویترز گزارش داده واحدهای بازرگانی شرکت های «بی پی»، «شل» و «توتال انرژی» در ماه های نخست جنگ ایران میلیاردها دلار درآمد تجاری کسب کرده اند.

بی پی نیز اعلام کرده انتظار دارد نتایج تجارت و بازاریابی گاز در سه ماهه سوم سال جاری به شکل قابل توجهی بهتر از سه ماهه دوم باشد. توتال انرژی هم نقش تجارت نفت و گاز را در تقویت عملکرد مالی خود برجسته کرده است.

براساس صورت های مالی منتشرشده، سود خالص کل گروه پتروچاینا در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۱۴ میلیارد و ۶۵۰ میلیون دلار بوده است؛ رقمی که با سود ناخالص پیش بینی شده ۳ میلیارد دلاری بازوی بازرگانی آن تفاوت دارد.

گزارش رویترز نشان می دهد تغییر مسیرهای تجارت نفت، افزایش هزینه حمل و تخفیف های سنگین فروشندگان خاورمیانه، در کنار فشار بر تولیدکنندگان و مصرف کنندگان انرژی، فرصت های سودآوری تازه ای برای شرکت های برخوردار از شبکه گسترده تأمین، پالایش و تجارت ایجاد کرده است.