رسما وارد مرحله ای شده ایم که پشت این همه تاکید دولت ها بر «صحبت با مردم»، به مرگ گرفتن با صحبت های امثال ⁧‫#سقاب_اصفهانی‬⁩ و سپس به تب راضی کردن شان» پیداست گویی هدف از وفاق هم همین بوده که گردن نگیریم. اما آیا مردم قانع شده اند؟ این تصمیمات خلق الساعه چقدر به زندگی شان فشار می آورد؟اصلا مهم نیست!
‏نمونه اش همین جمع آوری کارت های آزاد بنزین. از قاچاق روزانه ۳۰ میلیون لیتر سوخت می گویید، انگار همه اش ⁧‫#بنزین‬⁩ است! درحالیکه ۸۰ درصد آن سهم گازوییل و سهم بنزین و دیگر فرآورده ها روی هم ۶ میلیون لیتر می شود! از این ۶ میلیون لیتر، چقدرش بنزینیست که با کارت آزاد جایگاه ها تهیه شده؟
‏آقای پزشکیان، واقفید که با جمع آوری کارت های آزاد، هزینه های خدمات چه فشار بنیان افکنی به اقتصاد خانوارها وارد می کند؟
‏نزدیک یک دهه است که مردم هزینه مهار نشدن قاچاق را از سفره زن و بچه شان می دهند. مگر این قاچاق چه پشتوانه ای دارد که دولت ها حریفش نشده اند؟ یا شاید پیوستی دارد که ما از آن بی خبریم؟
‏از ما گفتن بود اما در این شرایط آن هم با بهانه های مختلف و متنوع مردم را اذیت نکنید!