دولت احمدی‌نژاد با ۶۱۸ میلیارد دلار بیشترین سهم درآمد نفتی پس از انقلاب را کسب کرد اما دولت‌ها همچنان از کمبود منابع گلایه دارند.

پیشنهاد ایجاد معاونت پروژه‌ها در راستای کوچک‌سازی دولت، ادغام نهادهای موازی، تسریع در اتمام پروژه‌های موجود و کاهش هزینه ها و بروکراسی های زمانبر

در میانه تحولات اقتصادی کشور، گاه پروژه‌هایی اجرا می‌شوند که اگرچه در نگاه اول فنی و داخلی به نظر می‌رسند، اما در واقعیت، ضربان‌آهنگ اقتصاد ملی را تنظیم می‌کنند.

در سال‌های اخیر، بنزین به عنوان یکی از کلیدی‌ترین فرآورده‌های نفتی در اقتصاد ایران، نه تنها نقش محوری در حمل‌ونقل ایفا کرده، بلکه به منبعی برای تنش‌های اجتماعی و اقتصادی نیز تبدیل شده است. با توجه به تحریم‌های بین‌المللی، نوسانات ارزی و افزایش مصرف داخلی، سیاستگذاری در حوزه سوخت‌های فسیلی نیازمند بازنگری اساسی است.

در سال‌های اخیر، بنزین به عنوان یکی از کلیدی‌ترین فرآورده‌های نفتی در اقتصاد ایران، نه تنها نقش محوری در حمل‌ونقل ایفا کرده، بلکه به منبعی برای تنش‌های اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده است.

این مقاله تلاش دارد به بررسی ریشه‌ها، نشانه‌ها و پیامدهای گسترش الیگارشی اقتصادی و شبکه‌های مافیای قدرت در بخش‌های صنعت، کشاورزی، ساخت‌وساز و حمل‌ونقل ایران بپردازد. تحلیل مبتنی بر داده‌های نهادی، گزارش‌های بین‌المللی و پژوهش‌های دانشگاهی نشان می‌دهد که ضعف حکمرانی، اقتصاد رانتی، خصوصی‌سازی ناقص و نبود شفافیت، مهم‌ترین عوامل ساختاری شکل‌گیری الیگارشی هستند.

تا زمانی که سیاست‌گذاری در حوزه انرژی تابع تغییرات کوتاه‌مدت و سلایق مدیریتی باشد، هیچ تحریمی برای عقب نگه‌داشتن ما لازم نیست. ایران برای گذر از بحران انرژی، بیش از هر زمان دیگر به ثبات در اندیشه و صداقت در مدیریت نیاز دارد. جنوب کشور، از عسلویه تا ماهشهر، بستر آزمون این اراده ملی است.

کاهش تورم در ایران نیازمند ترکیبی از سیاست‌های پولی انقباضی (کنترل نقدینگی)، افزایش تولید و عرضه، تثبیت ارز، و اصلاحات ساختاری است. در کوتاه‌مدت، مهار نقدینگی و کسری بودجه اولویت دارد و در بلندمدت، رفع تحریم‌ها و تنوع اقتصادی ضروری است. موفقیت این راهکارها به هماهنگی قوه مجریه و همکاری دیگر قوا بستگی مستقیم دارد.

در سرزمین ما، پروژه‌های بزرگ همیشه فراتر از کارکرد فنی‌شان معنا می‌یابند. هر سد، هر جاده و هر خط لوله، نشانه‌ای از اراده ملی است؛ اراده‌ای که گاه خاموش می‌شود و گاه به ناگاه، در یک نقطه از خاک ایران دوباره زنده می‌گردد.