مسیر توسعه، پیشرفت و عبور از بحرانهای پیچیده اقتصادی و انرژی کشور، نه از دل مدیریتهای صرفاً سیاسی و نگاههای شعاری و فلسفهمحور، بلکه از مسیر تکیه بر مدیران توانمند، متخصص، دارای دانش فنی و رویکرد تکنوکراتیک عبور میکند.
خاطرم هست که در یکی از کتابهایم فصلی را به «روش های اجرایی سریع الاجرا » اختصاص داده بودم، یکی از دوستانم پرسید: چه نیازی به این روشها هست؟ پاسخ دادم: اینجا خاورمیانه است و مستعد هر گونه بحران در هر لحظه ، لذا خودمان را همیشه باید برای شرایط بحرانی که به منافع ملی آسیب می زند آماده کنیم.
در بخش قبلی در خصوص منافع اقتصاد انرژی قطر صحبت کردیم، در این بخش اما می خواهیم ببینیم امارات تحت تاثیر صلح ایران و آمریکا چه تاثیراتی خواهد پذیرفت ؟
در محیطهای کاری مدرن، جایی که رقابت برای پیشرفت و موفقیت فردی و سازمانی حاکم است، پدیدهای به نام "زیرآبزنی" یا همان sabotage و backstabbing، به عنوان یکی از مخربترین رفتارها شناخته میشود.
در سطح کلان حاکمیتی کشور، فرآیند فروش نفت خام و مشتقات مربوطه، عمدتاً توسط وزارت نفت مدیریت میشود و بازگشت ارز حاصل از آن تحت نظارت دقیق بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران قرار دارد.
هر گونه صلح ایران با آمریکا میتواند توسعه صنایع مختلف ایران بالاخص صنعت نفت ایران را به طرز شگفت آوری تسریع بخشد، دسترسی به فناوری و سرمایهگذاری غربی را فراهم کند و رقابت احتمالی در بازارهای LNG ایجاد نموده و معادلات صادرات LNG منطقه را تغییر دهد.
«مشکل ما در بخش اقتصاد انرژی، مدیریت توزیع است»
در دنیای سیاست معاصر، احزاب کمونیستی و مارکسیستی اغلب با شعارهای پوپولیستی ظاهر میشوند که ظاهراً به نفع "مردم عادی" است، اما در واقع ابزاری برای کسب قدرت هستند.
اگر قصد نمایندگان محترم «خدمت به مردم» است همین بودجه را از محل دیگر (نه نفت) به شهرکهای صنعتی تعطیل و نیمه فعال تزریق کنند
