سند اسرائیلی از خسارت گسترده‌تر پالایشگاه حیفا پس از حملات ایران خبر داد

به گزارش سرویس بین‌الملل «فراز انرژی» به نقل از Palestine Chronicle، یک سند دولتی اسرائیل نشان می‌دهد حملات ایران به مجتمع پالایشی حیفا، خسارت‌هایی فراتر از برآوردهای اولیه به‌جا گذاشته است؛ موضوعی که اهمیت این پالایشگاه را در امنیت انرژی و تأمین سوخت اسرائیل دوباره برجسته کرده است.

برآورد خسارت ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون دلاری

بر اساس این گزارش، شرکت Bazan، مالک و بهره‌بردار پالایشگاه حیفا، پیش‌تر زیان ناشی از این حمله را حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون دلار برآورد کرده بود. با این حال، سند جدید نشان می‌دهد ابعاد آسیب به زیرساخت‌ها و زمان مورد نیاز برای بازسازی، بیش از چیزی است که در ابتدا اعلام شده بود. (palestinechronicle.com⁠)

تعمیرات تا سال ۲۰۲۸ ادامه دارد

در گزارش منتشرشده آمده است که برخی تعمیرات و بازسازی‌های مرتبط با خسارت‌های پالایشگاه حیفا ممکن است تا سال ۲۰۲۸ ادامه یابد. این موضوع نشان می‌دهد آسیب واردشده تنها محدود به توقف کوتاه‌مدت عملیات نبوده و می‌تواند پیامدهای بلندمدت‌تری برای زیرساخت‌های پالایشی اسرائیل داشته باشد. (X (formerly Twitter)⁠)

توقف کامل فعالیت پس از حمله ایران

در جریان حمله پیشین ایران، گروه Bazan اعلام کرده بود تمام تأسیسات پالایشگاهی حیفا پس از آسیب به نیروگاه داخلی تأمین‌کننده بخار و برق، متوقف شده است. این نیروگاه برای ادامه فعالیت واحدهای پالایشی حیاتی بود و آسیب به آن باعث شد امکان ادامه تولید به‌طور موقت از بین برود. در همان حمله، سه نفر از کارکنان این شرکت کشته شدند. (Reuters⁠)

حیفا؛ نقطه حساس زنجیره سوخت اسرائیل

پالایشگاه حیفا یکی از مهم‌ترین مراکز پالایش نفت اسرائیل به شمار می‌رود و در تأمین سوخت، فرآورده‌های نفتی و محصولات پتروشیمی این رژیم نقش کلیدی دارد. مقام‌های اسرائیلی در زمان حمله تأکید کرده بودند که عرضه سوخت دچار اختلال نخواهد شد، اما انتشار سند جدید نشان می‌دهد آسیب زیرساختی به این مجتمع می‌تواند پیامدهای عملیاتی طولانی‌تری داشته باشد. (palestinechronicle.com⁠)

پیام حملات انرژی در جنگ ایران و اسرائیل

حمله به پالایشگاه حیفا بار دیگر نشان داد زیرساخت‌های انرژی در تنش‌های منطقه‌ای به اهدافی راهبردی تبدیل شده‌اند. آسیب به پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌های داخلی، خطوط انتقال و پایانه‌های انرژی می‌تواند علاوه بر هزینه مستقیم مالی، امنیت عرضه سوخت و تاب‌آوری اقتصادی طرف‌های درگیر را نیز تحت فشار قرار دهد.