هشدار گلدمن ساکس درباره ریسک قیمت نفت برنت

به گزارش سرویس بین الملل «فراز انرژی»، گلدمن ساکس در گزارش ۸ اکتبر ۲۰۲۶ با عنوان «گنجاندن ذخایر جهانی در مدل به روزشده قیمت نفت» اعلام کرد برای ارزیابی دقیق تر قیمت نفت برنت، مدل پیش بینی خود را بازنگری کرده و علاوه بر ذخایر تجاری OECD، ذخایر نفتی سایر مناطق جهان را نیز در محاسبات وارد کرده است.

این مؤسسه تأکید کرده است رابطه تاریخی میان ذخایر نفت و قیمت برنت همچنان برقرار است، اما ترکیب جغرافیایی ذخایر و افزایش ریسک اختلال عرضه باعث شده است واکنش قیمت ها به تغییرات موجودی نفت در مناطق مختلف یکسان نباشد.

کاهش ذخایر جهانی نفت به نزدیکی کف تاریخی

براساس نمودار منتشرشده در گزارش گلدمن ساکس، ذخایر قابل مشاهده نفت جهان از سطوح بالای سال های گذشته فاصله گرفته و به محدوده ای نزدیک شده اند که در مقایسه با دوره مورد بررسی، از پایین ترین سطوح محسوب می شود.

این نمودار نشان می دهد هم زمان با کاهش ذخایر، قیمت نفت برنت افزایش یافته و رابطه معکوس میان این دو متغیر بار دیگر تقویت شده است.

گلدمن ساکس در تحلیل خود تأکید می کند ذخایر قابل مشاهده جهانی، علاوه بر ذخایر تجاری OECD، موجودی نفت در سایر مناطق و نفت ذخیره شده در کشتی ها را نیز در بر می گیرند.با این حال، این مؤسسه معتقد است ذخایر OECD همچنان شاخص مناسب تری برای توضیح تغییرات قیمت نفت برنت هستند.

هر ۱۰۰ میلیون بشکه کاهش ذخایر OECD چه اثری بر قیمت نفت دارد؟

یکی از مهم ترین یافته های گزارش گلدمن ساکس، مقایسه اثر کاهش ذخایر نفت در کشورهای عضو OECD با سایر مناطق جهان است.

براساس برآورد این مؤسسه، کاهش ۱۰۰ میلیون بشکه ای ذخایر تجاری نفت OECD می تواند ارزش منصفانه اختلاف قیمت برنت میان قراردادهای نزدیک و قراردادهای شش ماه بعد را حدود ۸ دلار در هر بشکه افزایش دهد.در مقابل، کاهش معادل ۱۰۰ میلیون بشکه از ذخایر قابل مشاهده نفت سایر مناطق جهان، تنها حدود ۲ دلار در هر بشکه بر این شاخص اثر می گذارد.

این تفاوت نشان می دهد محل نگهداری ذخایر نفت برای بازار اهمیت دارد و کاهش موجودی در مناطق نزدیک به مراکز اصلی قیمت گذاری و مصرف، اثر بیشتری بر ساختار قیمت ها خواهد داشت.

البته این ارقام به اختلاف قیمت قراردادهای نفت برنت مربوط می شوند و به معنای افزایش مستقیم قیمت نقدی نفت به همین میزان نیستند.

افزایش کم سابقه صرف ریسک در بازار نفت

گلدمن ساکس در بخش دیگری از گزارش اعلام کرده است مدل به روزشده این مؤسسه، متوسط صرف ریسک نفت برنت در ماه سپتامبر را حدود ۲۲ دلار برای هر بشکه برآورد می کند.به گفته تحلیلگران، این رقم دومین میانگین ماهانه بالای ثبت شده پس از آوریل ۲۰۲۶ محسوب می شود.

گلدمن ساکس همچنین تأکید کرده است اگرچه انتظار دارد این صرف ریسک به تدریج به سمت میانگین تاریخی خود بازگردد، اما ممکن است برای مدت طولانی تری در سطح بالا باقی بماند.

دلیل اصلی این ارزیابی، افزایش نگرانی درباره اختلال عرضه نفت است؛ عاملی که می تواند تقاضا برای خرید فیزیکی نفت خام و همچنین استفاده از نفت به عنوان ابزار پوشش ریسک در سبد سرمایه گذاری را تقویت کند.

چرا نگرانی از اختلال عرضه، قیمت نفت را بالا نگه می دارد؟

گلدمن ساکس دو عامل را در پایداری صرف ریسک بازار نفت برجسته کرده است.

نخست، نگرانی از اختلال عرضه نفت است. در شرایطی که احتمال توقف تولید یا صادرات افزایش می یابد، خریداران برای اطمینان از دسترسی به محموله های فیزیکی حاضر به پرداخت قیمت بالاتری می شوند.

عامل دوم، استفاده از نفت در پوشش ریسک سرمایه گذاری است.به اعتقاد این مؤسسه، اختلال عرضه نفت معمولاً هم زمان با افزایش تورم و رشد بازده اوراق خزانه داری آمریکا رخ می دهد؛ شرایطی که می تواند بر ارزش سهام و اوراق قرضه فشار وارد کند.

در چنین وضعیتی، برخی سرمایه گذاران با افزایش سهم نفت در سبد دارایی های خود تلاش می کنند بخشی از ریسک ناشی از تورم و تحولات اقتصاد کلان را پوشش دهند.این تقاضای مالی می تواند در کنار تقاضای فیزیکی، به حفظ صرف ریسک در قیمت نفت کمک کند.

نقش ذخایر جهانی در مدل جدید قیمت گذاری گلدمن ساکس

گلدمن ساکس توضیح داده است که در مدل خود، قیمت نقدی نفت برنت را حاصل جمع دو مؤلفه در نظر می گیرد: قیمت بلندمدت نفت که به هزینه نهایی تولید وابسته است و اختلاف قیمت قراردادهای کوتاه مدت و بلندمدت که به وضعیت ذخایر، هزینه نگهداری نفت و نرخ بهره بستگی دارد.

این مؤسسه برای پیش بینی اختلاف قیمت قراردادهای یک ماهه و شش ماهه نفت برنت، علاوه بر ذخایر تجاری OECD، موجودی نفت در سایر مناطق جهان را نیز وارد مدل کرده است.

براساس گزارش، ذخایر تجاری OECD حدود ۶۰ درصد تغییرات تاریخی این اختلاف قیمت را توضیح می دهند.

گلدمن ساکس تأکید کرده است افزودن ذخایر جهانی به مدل، ارزش منصفانه اختلاف قیمت قراردادهای برنت را برای سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ اندکی افزایش داده است.این بانک همچنین پیش بینی می کند عرضه نفت خاورمیانه از اوایل سال ۲۰۲۷ به تدریج افزایش یابد؛ فرضی که تحقق آن به شرایط امنیتی و عملیاتی منطقه وابسته خواهد بود.

بازار نفت در برابر شوک های تازه آسیب پذیرتر شده است؟

برآیند تحلیل گلدمن ساکس نشان می دهد بازار جهانی نفت با دو عامل هم زمان مواجه است: محدودیت ذخایر قابل دسترس و افزایش صرف ریسک ناشی از احتمال اختلال عرضه.با این حال، گزارش یادشده به معنای پیش بینی قطعی جهش قیمت نفت نیست؛ زیرا گلدمن ساکس انتظار دارد بخشی از صرف ریسک موجود به تدریج کاهش یابد.

در مقابل، اگر اختلال عرضه ادامه پیدا کند یا ذخایر تجاری در مراکز اصلی مصرف کاهش بیشتری داشته باشند، فشار بر ساختار قیمت نفت می تواند پایدار بماند.

به این ترتیب، مسیر آینده قیمت برنت علاوه بر تحولات ژئوپلیتیکی، به روند ذخایر تجاری OECD، تغییرات موجودی جهانی و سرعت بازگشت عرضه نفت خاورمیانه وابسته خواهد بود.