به گزارش سرویس بین الملل «فراز انرژی» به نقل از رویترز، هزینه حمل نفت خام با بزرگ ترین نفتکش های جهان در معاملات هفته گذشته از اوج تاریخی فاصله گرفت. این کاهش در شرایطی رخ داده که حملات به کشتی های تجاری در خاورمیانه ادامه دارد و اختلال در عبور نفتکش ها از تنگه هرمز همچنان بر بازار جهانی حمل و نقل نفت تأثیر می گذارد.

براساس داده های بورس بالتیک، نرخ حمل نفت خام با ابرنفتکش های موسوم به VLCC در مسیر دریای عمان به چین، از ۸۴۱ واحد در شاخص جهانی ورلداسکیل (Worldscale) در هفته قبل به حدود ۷۷۶ واحد کاهش یافته است. این افت ۶۵ واحدی، معادل حدود ۷.۷ درصد، در حالی ثبت شده که نرخ ۸۴۱ واحدی بالاترین سطح این شاخص از زمان راه اندازی آن در سال جاری میلادی بود.

ورلداسکیل یک شاخص تخصصی برای تعیین نرخ کرایه حمل نفتکش ها در مسیرهای مختلف دریایی است و اعداد آن بیانگر قیمت دلاری روزانه اجاره شناور نیستند. بنابراین، کاهش نرخ از ۸۴۱ به ۷۷۶ واحد را نباید به معنای کاهش کرایه روزانه از ۸۴۱ دلار به ۷۷۶ دلار تلقی کرد.

چرا کرایه نفتکش ها با وجود حملات دریایی کاهش یافت؟

متیو رایت، تحلیلگر شرکت اطلاعات انرژی کپلر، در توضیح کاهش نرخ کرایه ابرنفتکش ها اعلام کرده است که حملات اخیر به شناورها در منطقه، تقاضا برای حمل نفت در مسیر دریای عمان به چین را کاهش داده است. به گفته او، افزایش هزینه حمل نفت از داخل خلیج فارس و کاهش حجم صادرات نفت منطقه، موجب شده تقاضا برای استفاده از ابرنفتکش ها در این مسیر نیز تضعیف شود.

این وضعیت نشان می دهد تشدید ناامنی دریایی الزاما به افزایش مداوم کرایه نفتکش ها منجر نمی شود. هرچند خطرات امنیتی می توانند هزینه بیمه و حمل محموله ها را بالا ببرند، کاهش تعداد محموله های آماده حمل نیز ممکن است تقاضا برای اجاره شناورها را محدود کند و به عقب نشینی نرخ کرایه بینجامد.

عامل دیگری که در کاهش نرخ ها نقش داشته، احتمال تغییر سیاست تحریمی واشنگتن است. دولت دونالد ترامپ در روزهای اخیر بررسی لغو تحریم برخی نفتکش های موسوم به ناوگان سایه را مطرح کرده است؛ شناورهایی که پیش تر در حمل نفت و فرآورده های نفتی کشورهای تحت تحریم، از جمله ایران، روسیه و ونزوئلا فعالیت داشته اند.

مایکل رایان، تحلیلگر شرکت اسپارتا کامودیتیز، معتقد است اظهارات مقام های دولت آمریکا درباره احتمال کاهش تحریم این شناورها، بر نرخ کرایه نفتکش ها فشار نزولی وارد کرده است. در صورت اجرایی شدن چنین تصمیمی، تعداد شناورهایی که امکان مشارکت در حمل قانونی محموله های نفتی را دارند افزایش خواهد یافت و بخشی از محدودیت عرضه نفتکش در بازار کاهش پیدا می کند.

با این حال، بررسی لغو تحریم ها هنوز به معنای اجرای این سیاست نیست و مشخص نشده چه تعداد نفتکش ممکن است مشمول تغییر احتمالی مقررات شوند.

بحران هرمز همچنان هزینه حمل نفت را بالا نگه داشته است

با وجود کاهش نرخ کرایه در هفته گذشته، هزینه حمل نفت با ابرنفتکش ها همچنان در نزدیکی رکوردهای تاریخی قرار دارد. جنگ ایران و آمریکا و اسرائیل از اواخر فوریه، الگوی حمل نفت در خلیج فارس را تغییر داده و موجب افزایش استفاده از عملیات انتقال نفت از کشتی به کشتی شده است.

در این شیوه، بخشی از محموله های نفتی پس از عبور از تنگه هرمز به شناورهای بزرگ تر در دریای عمان منتقل می شوند تا مسیر صادرات به بازارهای آسیایی ادامه پیدا کند. افزایش تعداد مراحل حمل، نیاز به شناورهای واسطه و طولانی شدن زمان عملیات بارگیری و تخلیه، ظرفیت عملیاتی ناوگان نفتکش را محدود کرده و هزینه حمل نفت را افزایش داده است.

در هفته های گذشته، نرخ کرایه ابرنفتکش ها در برخی مسیرهای اصلی صادرات نفت به سطوح بی سابقه ای رسید. افزایش این هزینه ها علاوه بر صادرکنندگان نفت، پالایشگاه های واردکننده و شرکت های بازرگانی را نیز تحت فشار قرار داده و بر قیمت تمام شده نفت تحویلی به مقصد تأثیر گذاشته است.

رویترز گزارش داده که کاهش نرخ کرایه تنها به مسیر دریای عمان به چین محدود نبوده و هزینه حمل نفت با ابرنفتکش ها در مسیرهایی مانند غرب آفریقا به آسیا نیز طی هفته گذشته از رکوردهای پیشین عقب نشسته است.

با این حال، استمرار نرخ های بالای حمل دریایی می تواند فشار تورمی را در اقتصاد کشورهای واردکننده انرژی حفظ کند؛ زیرا افزایش هزینه جابه جایی نفت خام و فرآورده های نفتی در نهایت بر هزینه تولید سوخت، حمل و نقل کالا و قیمت مصرف کننده اثر می گذارد.

کاهش اخیر نرخ کرایه ابرنفتکش ها در شرایطی رخ داده که خطرات کشتیرانی در خاورمیانه همچنان پابرجاست. از این رو، عقب نشینی نرخ ها بیش از آنکه نشانه عادی شدن شرایط تنگه هرمز باشد، بازتاب کاهش تقاضای حمل نفت و تغییر انتظارات بازار درباره ظرفیت در دسترس ناوگان نفتکش است.