
به گزارش سرویس بین الملل «فراز انرژی» از وال استریت ژورنال، این طرح بخشی از برنامه گسترده عراق برای تنوع بخشی به مسیرهای صادرات نفت در بحبوحه بحران هرمز و تشدید همکاری های انرژی با آمریکا است.
بر اساس این گزارش، شورون علاوه بر مذاکره برای توسعه میدان های بزرگ نصیریه و غرب القرنه ۲، به کنسرسیومی خواهد پیوست که امکان احیای خط لوله کرکوک – بانیاس و انتقال نفت عراق به بندر بانیاس در ساحل مدیترانه را بررسی می کند. این خط لوله سال هاست غیرفعال بوده و اکنون به عنوان یکی از گزینه های اصلی دور زدن تنگه هرمز مطرح شده است.
این پروژه در شرایطی مطرح می شود که بخش عمده صادرات نفت عراق از بنادر جنوبی این کشور انجام می شود و هرگونه اختلال در تنگه هرمز می تواند درآمدهای نفتی بغداد را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.
این توافق ها همزمان با سفر نخست وزیر عراق به آمریکا در حال نهایی شدن است. بغداد به دنبال جذب سرمایه گذاری شرکت های بزرگ آمریکایی برای توسعه میادین نفت و گاز و تقویت زیرساخت های صادراتی خود است. شورون نیز پس از سال ها مذاکره، اکنون در آستانه ورود به دو پروژه بزرگ نفتی عراق قرار دارد.
شاید مهم ترین پیام این خبر، خود پروژه خط لوله نباشد، بلکه تغییر نگاه کشورهای منطقه به تنگه هرمز باشد.
تا پیش از بحران اخیر، بیشتر پروژه های جایگزین هرمز در حد ایده یا مطالعات اولیه باقی مانده pبودند، اما اکنون شرکت های بزرگ بین المللی مانند شورون نیز وارد این معادله شده اند. این نشان می دهد ریسک هرمز دیگر یک نگرانی مقطعی تلقی نمی شود، بلکه به یک متغیر راهبردی در تصمیم گیری های سرمایه گذاری تبدیل شده است.
البته حتی در صورت اجرای این پروژه، ظرفیت آن با حجم نفتی که پیش از بحران از تنگه هرمز عبور می کرد قابل مقایسه نخواهد بود و نمی تواند جایگزین کامل این آبراه شود. با این حال، توسعه چنین مسیرهایی در بلندمدت می تواند بخشی از وابستگی عراق و سایر تولیدکنندگان منطقه به هرمز را کاهش دهد و موازنه ژئوپلیتیکی صادرات انرژی را تغییر دهد. این روند در کنار توسعه خطوط لوله عربستان، امارات و سایر پروژه های منطقه ای، از شکل گیری یک راهبرد مشترک برای کاهش ریسک هرمز حکایت دارد.
جمع بندی
ورود شورون به پروژه بررسی مسیر جایگزین صادرات نفت عراق، تنها یک سرمایه گذاری جدید نیست؛ بلکه نشانه ای از تغییر راهبرد کشورهای منطقه در برابر ریسک های فزاینده تنگه هرمز است. اگرچه این پروژه در مراحل اولیه قرار دارد، اما می تواند آغازگر موج تازه ای از سرمایه گذاری در زیرساخت هایی باشد که وابستگی صادرات نفت خاورمیانه به این گلوگاه راهبردی را کاهش می دهند.
شیراز در مسیر تغییر؛
کرمانشاه در آستانه ابقای کیانی؟
در مجمع عمومی عادی سالیانه و با مشارکت ۵۸ درصدی سهامداران تشریح شد
پتروشیمی آبادان؛ روایت بازگشت یک مجتمع صنعتی به مدار تولید
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰